Met de kickstarter campagne "Set Chopin Free" wil de non-profit organisatie Musopen het volledige oeuvre van Frédéric François Chopin (1 maart 1810 – 17 oktober 1849) beschikbaar in het publieke domein.

"Musopen (www.musopen.org) is a 501(c)(3) non-profit focused on improving access and exposure to music by creating free resources and educational materials. We provide recordings, sheet music, and textbooks to the public for free, without copyright restrictions. Put simply, our mission is to set music free."

Want hoewel de partituren in het publiek domein liggen, is dat niet het geval van de gespeelde interpretaties. Daarom willen ze aan de hand van een kickstarter 75 000 dollar bijeen krijgen om de muziek door een orkest te laten opnemen en vervolgens aan het publieke domein vrij te geven. (via)

Nog niet zo lang geleden lanceerde werd de "YouTube Copyright School" gelanceerd dat aan de hand van de personages van "The Tree Friends" duiding geeft aan wat er zoal onder de copyright regelgeving valt. Maar er wordt niets vermeld over de uitzonderingen op deze regel, met name wanneer het om "fair use" gaat.

Een uitzondering die je toelaat om alsnog zonder toestemming van de copyright houder beelden te gebruiken. Maar enkel als deze eerst aan enkele voorwaarden voldoen. Een manier waarop je steeds weet welke je rechten zijn en dat je dit ook als een geldig tegenargument bij "takedown notices" kan gebruikt worden.

Om dit extra toe te lichten riep "public knowledge" haar leden op om een filmpje te maken dat dit punt toelicht. De winnende inzending kwam van de stichter van fairusetube.org, een site die toegewijd is aan copyright, fair use en YouTube. (fair use tube via public knowledge via laughing squid met wikipedia)

In maart maakte Michael John Blake reeds een filmpje dat het geluid van Pi liet horen. Maar in de tussentijd is hier een copyright claim tegen ingediend en is die in afwachting niet meer te bezichtigen. Gelukkig maakte de mensen van NewScientist iets gelijkaardigs zodat je niet op je honger hoeft te blijven zitten. Een werkwijze dat hij ook deze keer heeft toegepast op de wiskundige constante Tau. Dat je vanaf cd baby kan aankopen. (Michael John Blake via neatorama)

Youtube heeft er sinds kort een nieuwe feature bij dat uploaders toelaat om de standaard licentie te veranderen naar een creatieve licentie. Langs deze weg kan de auteur aangeven dat zijn filmpjes mogen gekopieerd, verdeeld en herbruikt worden als er verwezen wordt naar de oorsprong.


Hetgeen je via de "YouTube video editor" kan wijzigen door op de CC knop te klikken. Iets dat volgens Google reeds het geval zou zijn voor zo'n 10 000 videos van ondermeer organisaties als C-SPAN en Al Jazeera. Om filmpjes met zo'n licentie terug te vinden moet je wel op "Filter & Explore" zoeken via "Creative Commons". Wel jammer dat deze licentie ook niet meteen als de nieuwe standaard keuze is.

Een andere toevoeging is de mogelijkheid om op tags te zoeken naar frequent terugkerende termen uit commentaren, als #lol, #omg, #epic, #cute, #wtf, #fail, #rofl, #ftw en andere. Die je ook in combinatie kan gebruiken. (via google system)

De eerste dag van het nieuwe jaar staat ook bekend als publiek domeindag. Een dag waarop de copyright van tal van werken vervalt waardoor ze tot het publieke domein toetreden. (afbeelding)

Net als op een domino day gaan de plaatsvervangende boeken systematisch liggen. Een manier waarmee de makers van het filmpje de winkel weten voor te stellen.

Waarvan je het begeleidende lied "café connection" van morgantj via ccMixter kan downloaden. Een ruimte waar alle beschikbare muziek onder de creative commons licentie aangeboden worden. Hetgeen je dan ook toelaat om deze vrij te downloaden en te samplen binnen de restricties van de gekozen licentie.  (via urlesque)

Gisteren kwam er een uitspraak in de rechtzaak tussen Google en Viacom.  Waarbij de YouTube dienst gelijk kreeg dat ze niet per definitie filmpjes ging blokkeren waar niet eigen inhoud inzat.  Een belangrijke overwinning, aangezien dit geen precedent schept die de werking van tal van andere sites niet in het gedrang brengt.

Denk maar aan zoek machines die zulke materialen bij de resultaten tonen en zelfs na het verwijderen nog in hun cache kunnen blijven zien.  Video en afbeelding hosters zoals Flickr, sociale netwerken als Facebook en Twitter en tal van andere.

Een uitspraak die helemaal in lijn van de Amerikaanse DMCA wetgeving ligt. Die hiervoor in "take-down notices" voorziet en dat, volgens de rechter, goed opgevolgd wordt door Google.  Zodat er pas na een betwisting kan gekeken worden of iets binnen de “fair use” valt en/of ze er munt kunnen uit slaan.

Meer hierover kan je bij deze bronnen terugvinden : BBC, Blogoscoped, BoingBoing, Nerdcore, Wikipedia, Wired, YouTube.

De universiteitsbibliotheek van het Noorse Bergen maakte "a plagiarism carol". Waarbij ze voor haar inspiratie knipoogt naar het erg gekende Charles Dickens verhaal "a christmas carol".

Een bijzonder entertainende manier om het onderwerp aan te snijden, zonder enige afbreuk te doen aan de boodschap die ze willen brengen.  Wellicht met de nodige hulp van wat film studenten.   (via)

Enkele maanden geleden reageerde muzikant Dan Bull reeds op de verklaringen van Lily Allen.  Hoewel ik er wel iets had over geschreven ben ik die toen vergeten te plaatsen.  Maar dat maak ik nu goed.

In zijn nieuwste liedje, voor de Don't disconnect us campagne, maakt hij een soort van retrospectieve over dat soort verklaringen.  Waarbij er bij elke nieuwe technologie en manier om om naar muziek te luisteren verklaard wordt dat dit ten koste van de muziek industrie zal gaan.

Manieren zoals gramofoons, jukeboxen, commerciële radio en tal van anderen om uiteindelijk dit nu ook voor het internet te gaan herhalen.  Iets dat extra in de verf gezet wordt door het liedje op beruchte "Home Taping is Killing Music" campagne te inspireren.  (via)


In een lyrische open brief reageert Dan Bull op de uitlatingen van Lily Allen over filesharing.  Waarvoor ze een blog starte met de naam "it's not alright"  die voor het invoeren van de "three strikes policy" pleite.  Maar die ze ondertussen alweer off-line heeft gehaald vanwege de te negatieve reacties.

Wikipedia : Three strikes policies require the disconnection of Internet users who are repeat offenders of copyright violations that has been promoted by the Recording Industry Association of America and other national bodies.

Er wordt haar dan ook een hypocriet gedrag verweten omdat ze zelf bekend is geworden door het maken van mixtapes van andere artiesten die ze op haar website aanbood.  Hetgeen evenzeer een inbreuk op hun auteursrechten is.   En ze er zelf voor zorgt dat haar uitspraak : "harder and harder for new acts to emerge" tot een self-fullfulling prophecy herleid.

Zulke acties zijn in mijn ogen het zoveelste bewijs dat die industrie zich dringend moet gaan aanpassen en meer naar haar doelpubliek moet leren luisteren, hoe moeilijk dat ook moge zijn.  (tip Nele Laton)

Media magnaat Rupert Murdoch legt in een interview met het Australische Sky News uit waarom hij de content dat zijn groep momenteel gratis on-line aanbied enkel nog tegen betaling zichtbaar wil gaan maken.

Volgens hem levert de open toegang namelijk niet zoveel extra nieuwe vaste lezers maar vooral veel sporadische bezoekers.  Dat dit echter een evolutionaire trend zou kunnen zijn dat mensen veel minder gemakkelijk aan slechts één bron kunnen gebonden worden raakt hij of de interviewer welliswaar niet aan.

Volgens Murdoch zal de impact van deze stap zich snel laten voelen omdat er momenteel vele andere instanties hun nieuwsberichtgeving (zo goed als) klakeloos zouden overnemen en niet zelf zouden investeren om het nieuws te gaan halen waar het zit.

Larry Lessig, de stichter van de creative commons en Harvard professor, geeft een lezing over de impact die de huidige vorm van copyright op de maatschappij en haar ontwikkeling heeft.

Die inderdaad de noodzaak van het herwerken van de wetgeving weet aan te tonen, zodat de evolutie niet nodeloos afgeremd wordt door een te beperkend copyright model.

Vermelde links : cc, cc Learn, cc Science, cc Search, Google Books, Personal Genome Project  (via)

Dankzij het Sketch2Photo programma dat door het Department of Computer Science and Technology van de Tsinghua University en de National University of Singapore op de Siggraph Asia 2009 beurs werd voorgesteld, zal het vinden van passende illustraties wel is helemaal verleden tijd kunnen zijn.

Ze hebben namelijk een manier gevonden die je toelaat om automatisch een foto samen te stellen aan de hand van bruikbare elementen uit andere foto's.  Door eerst een korte sketch van de gewenste afbeelding te tekenen zodat de gewenste verhoudingen en orientatie gekend zijn.

Waarna je die elementen met een tekst label begeleid  om de op te zoeken voorwerpen aan te geven.  Indien nodig krijgen de toegevoegde elementen nog enkele effecten mee zodat ze nog beter in het hele plaatje kunnen integreren.

"The Evolution of Dance" is een act van Judson Laipply dat mede dankzij het filmpje op YouTube is uitgegroeid tot een internet hit. Voortbouwend op dat succes brengt de artiest nu zelf een tweede versie.

Niet enkel met de bedoeling om promotie te maken voor zijn optredens, maar om ook van de on-line hype een graantje mee te pikken door onder andere een compilatie van de gebrachte liedjes op cd uit te brengen.

Een strategie die de mensen uit het filmpje "JK wedding entrance dance" hebben aangewend om bezoekers op te roepen om donaties te doen aan goede doelen.  Een filmpje waarbij ik ook de bemerking maakte dat het evenwichter zou zijn als deze fenomenen hiervoor ook een aandeel zouden krijgen.


Iets dat YouTube wellicht nog vaker zal hebben gehoord, want het idee is ondertussen vertaald naar een concept waarbij succesvolle filmpjes een aandeel van de inkomsten zullen krijgen.  Zodat de gebruikers verder aangemoedigd worden om content te maken.

Het heeft er dan ook alles van weg dat Google via haar strategie die ze voor Knol gebruikt zal meehelpen om het potientieel van heel wat creatievelingen aan te boren en er misschien zelfs hun beroep van te maken.  De nieuwe zelfstandige beroepen zouden in de toekomst wel is frequenter naar handige internet gebruikers kunnen gaan.

Al is het soms ook is gewoon puur toeval, zoals bij bijvoorbeeld "David after Dentist".  Maar waarbij het belang van herwerkingen wel duidelijk naar voren komt en dringend ruimte voor moet worden gemaakt, als men toekomstige zelfstandigen de kans wil bieden om op een werkbare manier nieuwe dingen te kunnen zien maken aan de hand van bestaand materiaal.  Net zoals bij deze mashup's die de overname van het Marvell patrimonium door Disney in de verf zetten.

Pas vanaf 1709/1710 is er voor het eerst sprake van het concept copyright.  Via het Britse Anne statuut dat een ingekorte naam is voor "An Act for the Encouragement of Learning".  Waarbij men iets probeerde te doen aan het frequent gebruik waarbij er zonder enige vergoeding en toestemming reproducties werden gemaakt.  Hetgeen vaak zware gevolgen had voor de auteur van het werk en zijn familie.

De wet hield dan ook in dat de auteurs enige zeggenschap kregen of het reproductierecht en de bijhorende vergoeding.  Met de bedoeling om deze te stimuleren om met nieuwe werken en ideëen voor de dag te komen.  Daarom was het copyright recht dan ook slechts 14 jaar geldig.



Als je dat met de huidige opvatting van copyright vergelijkt, kan je dan ook wel merken dat er van het ééne uiterste naar het andere wordt gegaan in plaats van te zoeken naar een evenwicht dat de belangen van alle betrokkenen verdedigd.  Waarbij je onder andere je rechten niet kunnen worden doorverkocht  als een verhandelbare aandelen.



Een zienswijze die de mensen achter de documentaire "rip! a remix manifesto" ook hebben.  Je kan hun film hierboven integraal bekijken, in stukken op YouTube of in per hoofdstuk op Open source cinema bekijken.

Laten we inderdaad hopen dat er verandering zit aan te komen zodat het verleden de toekomst niet hoeft te gaan tegenhouden.  Want consumptiepatronen veranderen en iedereen met copyright infrigement aanklagen is ook geen oplossing.  (via Numega en MetaCool)

De Eiffeltoren is dankzij zijn leeftijd van het gebouw al lang een onderdeel van het publieke domein.  Waardoor het fotograferen van het beroemdste Franse monument voor en door iedereen toegelaten is.  Maar dat veranderde in 2003 wanneer de stad van Parijs die rechten terugvorderde.

Omdat het onderhoudsbedrijf van de toren dat jaar uitrustte met speciale belichting waarop wel een copyright claim kan gemaakt worden.  Hetgeen dan ook kort na de installatie gebeurd is.

Waardoor je niet langer nachtelijk foto's waar de belichting van de Eiffeltoren op te zien is mag publiceren.  Iets dat volgens de letter van de beschermingsregeling enkel mag na er epliciet toestemming voor te hebben gevraagd.

Al nuanceert de documentatie directeur, Stéphane Dieu, dit enigszins :  "It is really just a way to manage commercial use of the image, so that it isn't used in ways we don't approve,".  Toeristen en andere niet professionele fotografen worden met andere woorden oogluikend toegelaten om het copyright te schenden. 

Een probleem dat via de creative commons zou kunnen opgelost worden.  Aangezien je daar wel kan specifieren wat je vrij te gebruiken laat.   Bovendien zou het ook niet raken om via het huidige opzet extra ikomsten te verwerven om de stad verder te helpen verfraaien.  (tip Bram Janssens)

Ongeveer een week geleden plaatste ik dit filmpje, over de muzikale huwelijksintrede, op mijn Facebook account. Om het nu alsnog te gebruiken in een blog bericht.

Dit filmpje gebruikt namelijk het liedje Forever van Chris Brown. Dat dankzij het succes van het filmpje, dat ondertussen al zo'n 10 miljoen keer bekeken is, zijn verkoopcijfers opnieuw ziet pieken.

Een dat dit een mooi indirect promotie middel vormt lijkt nu ook de artiest en zijn platenmaatschappij te hebben ingezien. Waar ze vroeger zouden gevraagd hebben om het filmpje weg te halen, hebben ze nu de makers verzocht om ook een link toe te voegen naar een locatie waar je het liedje kan downloaden (Amazon, iTunes, enz.).


Jill Peterson en Kevin Heinz, het koppel uit het filmpje, maakt dan weer van deze onverwachte aandacht gebruik om geld in te zamelen voor het goede doel.

Het heeft dan toch wel erg lang geduurd, maar het begint erop te lijken dat de muziek industrie eindelijk met zijn tijd probeert mee te gaan. Althans voor dit specifiek geval. Of is het misschien gewoon een geval van : "If you can't beat them, join them".

Nu zou er nog juist iets moeten worden uitgewerkt zodat ook de makers van het filmpje een eerlijk aandeel kunnen krijgen.  Want uiteindelijk nemen ze door dit succes onverwachts de promotie genererende rol van de platenmaatschappij over.  (via Neatorama)

Evan Roth maakte maakte een ontwerp waarmee je kenbaar kan maken dat je bij je overlijden je intellectuele rechten afstaat aan het publieke domein.  Net zoals je te kennen kan geven dat je organen mogen hergebruikt worden.  Zodat je ideëen niet nodeloos lang onbereikbaar zullen zijn als je dat eigenlijk niet wenst.

Een nog niet zo onlogische stap om na de lichaamelijke regelingen nu ook de geestelijke te vervullen.  En je te doen afvragen hoe vaak iemand echt wil dat er nog een minstens een halve eeuw wachttijd tussen zit?  Het zou dan misschien ook wel nuttig kunnen zijn om de huidige situatie om te keren en enkel op nadrukkelijk aanvraag wel een wachttijd tot het toetreden van het publiek domein te voorzien.

De Creative Commons zijn onlangs aangevuld met een nieuwe licentie, namelijk de CC0. Waarbij je je werk volledig vrij laat door afstand te doen van al je onder de auteurswet bepaalde rechten.

Bestaan er dan niet al zo'n licenties? Ja en nee. Ja in de zin dat ze bestaan en nee in de zin dat ze slechts gedeeltelijk de lading dekken. De PDDL dekt bijvoorbeeld enkel databases en hun inhoud. En de PDDC is dan weer op basis van de Amerikaanse wetgeving gemaakt. Waardoor hun waarde buiten dat gebied erg onzeker is.

Met deze nieuwe licentie zijn alle materiaalsoorten gedekt en kan je de licentie internationaal laten gelden. Bovendien bestaat deze uit drie belangrijke delen die het geheel voor elkeen moeten begrijpbaar kunnen maken. Namelijk een in eenvoudige en begrijpbare taal gemaakte samenvatting, de wettelijke code en de digitale code die zoekmachines aangeeft hoe ze je werken moeten identificeren.


Een goede zet van de organisatie om zo'n licentie te ontwikkelen die de leemtes van de vorige invult en bovendien door iedereen kan gebruikt worden.  Je hebt nu wel echt alle mogelijkheden om aan te geven hoeveel rechten je eigenlijk juist wenst te behouden.   En de mogelijkheid krijgt om rechtstreeks aan het publiek domein bij te dragen.

India probeert de bouw van een identieke Taj Mahal in Bangladesh tegen te gaan door te claimen dat er een copyright rust op het gebouw.  Wat uiteraard absurd is, maar weer bewijst hoe gemakkelijk copyright bescherming als uitvlucht misbruikt wordt.

Het is zelfs raar dat er uberhaupt nog iemand dit zou zeggen.  Denk maar aan het aantal kopies dat de Eifeltoren wel niet heeft bijvoorbeeld.  Het geschil gaat hem dan ook veel eerder over een mogelijk speculatief verlies aan toeristen en de door hen gegenereerde inkomsten.

De BBC had een aflevering van het, in Engeland, erg populaire Dad's Army verloren.  Omdat ze in 1970 een stuk archief hadden verwijderd om ruimte en geld te besparen.  Niet vermoedend dat die aflevering zich daartussen bevond.

Gelukkig had een radio presentator van de BBC ze voor zichzelf opgenomen.  Waardoor de aflevering nu, voor de heruitzendingen, toch nog te zien is.

Al toont dit wel mooi aan de beste en veiligste manier van bewaring nog steeds het zo veel mogelijk verspreiden van je inhoud is.  Want als de presentator de letter van de Engelse copyright wet had gevolgd dan was die aflevering nooit bewaard gebleven.


Die wet stelt namelijk dat het enkel de bedoeling mag zijn voor een tijdelijke periode.  Wat dus zeker niet een 40 jarige collectie dekt.  Iets dat de iPlayer al helemaal onmogelijk maakt door de ingebouwde DRM systemen.

Het zou dan ook niet slecht zijn indien de copyright wetten zouden herzien worden.  Zodat ze hun oorspronkelijke bedoeling zouden kunnen terugkrijgen.  Zijnde het beschermen van de werken en de auteur, niet het afschermen van de werken.  Zonder dat die rechten mogen worden doorverkocht, want dan is het geen recht meer maar een verhandelbaar goed.

Met als kers op de taart een 25 jarige bescherming waarna het automatisch een onderdeel van het publiek domein wordt.  Zodat je niet genoegzaam hoeft te blijven teren op je ééne succes.