Barack Obama is zonet herverkozen als president van de Verenigde Staten. Iets waar deze politieke remix van Diran Lyons dat het liedje "99 Problems" van Jay-Z parodieert nog het beste bij past.

Een student van een Amerikaanse school vroeg zich via Yahoo Answers af of "Is it OK to run an illegal library from my locker at school?"  Zijn nogal stricte privé school heeft namelijk beslist om heel wat boeken op een verboden lijst heeft gezet.  Omdat ze informatie zouden bevatten die het Katholieke geloof  tegenspreekt.   Op de lijst staan er ook heel wat klassiekers zoals bijvoorbeeld "The Catcher in the Rye".

Om te zien wat voor strafmaat er op het schenden van dit verbod stond besloot hij zo'n boek naar school mee te nemen.  En kwam er uiteindelijk met een redelijk lichte straf vanaf.  Een medestudent uit zijn klas Engels zag toen zijn boek en vroeg of hij dit kon ontlenen.  Hij had namelijk gehoord dat het een goed boek was en dat het bovendien verboden was.

Na deze uitleenvraag kwamen er al spoedig anderen. Waardoor de locker van de student al gauw een hoop verbannen boeken ging bevatten. Zo omvat zijn collectie ondertussen al de helft van de opgestelde lijst. Een bewuste selectie om enkel de boeken die een literaire waarde hebben te promoten.

Door deze samenloop van omstandigheden heeft hij ondertussen een eigen geheime mini-bibliotheek, waar enkel hij toegang tot heeft.  Maar op dat detail na heeft zijn werking ook een een catalogus en uitleentermijnen. Waardoor hij heel wat problemen kan krijgen, maar dat neemt hij er graag bij, want voor hij met zijn actie begon was er bijna niemand die een actieve interesse in de boeken toonde. Maar nu leest zowat iedereen die verboden boeken en doen ze hun uiterste best oom ook de anderen te kunnen lezen.

Je zou kunnen denken dat de lokale openbare bibliotheek als een handig alternatief bevoorradingspunt zou kunnen dienen, maar dat blijkt volgens hem niet zo te zijn.  Omdat de meeste studenten er niet durven heen te gaan of omdat hun ouders het niet toelaten.

Om zichzelf enigszins in te dekken kan je wel pas vanaf tweedejaarstudent boeken ontlenen.  Zodat er hem nooit zal kunnen verweten worden dat hij het materiaal ontleende aan studenten die er nog niet matuur genoeg voor zouden zijn.

Het zou leuk zijn als dit een truck zou zijn van de school om de studenten aan het lezen te krijgen. Want iets verbieden heeft, zeker bij tieners, eerder een omgekeerd effect.  (via Neotrama)

"Standing up to Madness" is de titel van het boek waarover het filmpje hierboven gaat. Een verhaal van hoe enkele Amerikaanse bibliothecarissen in de bres springen om de rechten van hun gebruikers te vrijwaren.

Het verhaal doet erg denken aan eerdere pogingen van de Amerikaanse overheid om aan soortgelijke informatie over de ontleners van bepaalde boeken te bemachtigen.  Zoals het in de, uit 1995 datterende,  film klassieker "Seven" ter sprake kwam.

"Later that day, using an FBI contact, Somerset gets a list of library patrons who have borrowed books related to the seven deadly sins."

De laatste dagen heb ik enkele mooi voorbeelden van censuur detectie via het internet gezien.  Waarbij publiekelijk beschikbare informatie kan vergeleken worden.  Voor die gevallen is de beste censuur dan ook geen censuur, omdat er dan ook heel wat minder aandacht naartoe gaat.

Zo merkten de Chinezen hoe hun regering schrik leek te hebben voor de impact van sommige woorden uit de speech van de nieuwe Amerikaanse president.  Doordat fragmenten die hen niet aanstonden werden herschreven of geschrapt.  Zoals bijvoorbeeld ...

"Denk eraan dat eerdere generaties het hoofd boden aan fascisme en communisme. Niet alleen met raketten en tanks, maar ook met krachtige bondgenootschappen en duurzame overtuigingen."

"Aan degenen die zich aan de macht vastklampen door corruptie en bedrog en het monddood maken van dissidenten: weet dat u aan de verkeerde kant van de geschiedenis staat, maar dat wij u de hand zullen reiken als u bereid bent uw vuist los te maken."

Hetgeen bijzonder snel doorprikt geraakte.  China mag dan wel een grote firewall hebben die bepaalde sites en trefwoorden blokkeren, maar dat kan die informatie niet tegenhouden om zich een weg te banen.

Ook Google filtert , al is dat dan wel met een andere bedoeling .  Ze proberen namelijk op die manier zoveel mogelijk erotische en provocerende beelden te weren die anders je zoekresultaten komen vervuilen.  Een fenomeen dat je nog geen tien jaar geleden heel sterk en snel merkte bij je zoektochten.  Maar die Google in der loop der jaren achter de schermen is gaan filteren.

Zo goed zelfs dat je er zo goed als geen meer tegenkomt.  Ook op YouTube gebeurt dit , al is dat voor filmpjes heel wat vaker voor interpretatie vatbaar. Een mooi voorbeeld hiervan is het nummer "Moments feat. Suzi Q. Smith van Psy'Aviah" dat onlangs is weggehaald.


Maar censuur is niet per definitie slecht.  Zo zorgde de Amerikaanse censuur van geslaagde ontploffingen, door Japanse luchtballons met bommen eraan , ervoor dat deze tactiek vroegtijdig werd opgegeven.  Omdat het zo overkwam dat deze geen of weinig effect hadden.

Al is ook die vorm van oorlogsvoering ondertussen ook geëvolueerd.  Want we leven in tijden waarbij er heuse cyber wars of internet oorlogen  worden uitgevochten , zonder dat je er al te veel van merkt of leest.  De informatie hierover is dan ook afhankelijk van de betrokken partijen.  Die dit zelf niet zomaar aan het brede publiek kenbaar zullen maken.

Waardoor censuur op het internet in vele vormen voorkomt, gaande van enkele woorden tot een totale afwezigheid van informatie.  Maar waarbij het heel wat moeilijker tot onmogelijk is gaan worden om dit toe te passen op vrij verkrijgbare informatie die meerdere mensen uit verschillende fysieke locaties ontvangen en aanbieden via het internet.

De financiële crisis zorgt in de Verenigde Staten voor een stormloop op de bibliotheek.  Omdat heel wat mensen wensen te besparen op hun uitgaven en ze dat dankzij de lokale openbare bibliotheken kunnen doen.  Zo verklaren enkele bevraagden niet langer nog boeken te kopen of films te huren, maar ze te komen ontlenen.

Door al die extra mensen hebben de bibliotheek medewerkers het bijzonder druk om alles in goede banen te houden.  Maar ook zij worden door de crisis geraakt, doordat de openbare besturen wensen te besparen op hun uitgaven.  Met als resultaat dat dat de bibliotheken het met minder mensen zullen moeten gaan doen.


Wat een bijzonder ondoordachte zet lijkt te zijn.  Net nu de publieke vraag er zo groot naar is.  Het zou veeleer een PR zet van onschatbare waarde kunnen zijn om deze hervonden waardering aan te moedigen door het behoud en misschien zelfs het versterken van de middelen van de bibliotheek. [-via-]

Volgens de jaarlijkse gewoonte kan je de kerstman op zijn toch over de wereld volgen dankzij het Amerikaanse verdedigingsysteem Norad (North American Aerospace Defense Command).  Waarbij men ongeveer 50 jaar geleden starte met deze traditie.

Sinds 2004 krijgt het hiervoor de hulp van Google.  Via Google Earth , YouTube en Sketchup worden de reizen nog beter ingekleed.  Wat het volgende resultaat oplevert.



De traditie begon toen het Norad er op een bepaalde kerstdag gebombardeerd werd met oproepen van kinderen die wilden weten waar de kerstman was. Omdat een lokale krant bij een advertentie van een warenhuis per ongeluk hun telefoonnummer had gepubliceerd.

Er werd besloten om het spel mee te spelen en te doen alsof ze de kerstman hadden gedetecteerd op hun radarschermen. Waardoor kinderen sinds 1998 de reis live kunnen volgen via het Internet.  [-via -]

YouTube staat, net zoals alle andere Google diensten, niet stil. Zo hebben ze daar een deal met MGM gesloten voor het vertonen films en tv programma's. Jammer genoeg beperkt zich dit tot de VS.

Waarbij MGM een aandeel zal krijgen in de gegenereerde reclame opbrengsten. Al zullen ze wel niet meteen al hun materiaal op de site beschikbaar stellen. Wat wel al vast staat is dat de eerste film "Bulletproof Monk" zal zijn. Voor de James Bond reeks en de Pink Panther zal er iets meer geduld nodig zijn.

Een leuk initiatief van YouTube die zich wel ergens verplicht voelt om dit te gaan doen vanwege de reeds bestaande en steeds populairder wordende sites van haar concurrenten in Amerika. Al worden deze net zoals bij dvd's pas per zone uitgewerkt en zou het wel heel wat langer kunnen duren eer we dit soort sites naar Europa zien komen.

Al mag er wel gezegd worden dat de BBC aardig haar best doet om haar aanbod on-line beschikbaar te maken via haar iPlayer. Die momenteel ook wel nog enkel voor de thuismarkt voorbehouden is, maar waarvan het wel al geweten is dat ze plannen hebben om hier op relatief korte termijn iets aan te veranderen.

De uitdagingen om dit te verwezenlijken zijn dan nook niet mager. Denk maar aan al de bandbreedte die je hiervoor nodig hebt om dit beschikbaar te maken aan een voor iedereen vlot bekijkbare wijze.

Iets dat bij het verschuiven van diensten naar het internet bijzonder belangrijk wordt want naast het surfen gebruik je het net dan ook om te telefoneren, te gamen, televisie te kijken en wie weet wat er tegen dan nog allemaal zal bijkomen?!

via

 Het was al langer gekend, dan voor de verschijning van Barack Obama,  dat het internet een erg handig en machtig medium is.  Maar weinigen wisten dit zo goed in de verf te zetten als de ondertussen nieuwe Amerikaanse president.

Hierbij hebben sociale 2.0 diensten, zoals Flickr, Facebook en twitter, een erg grote rol gespeeld.  Ze laten je namelijk toe om je materiaal te delen met al wie er interesse in heeft.


Iets waarvoor creative commons handig bij van pas kunnen komen.  Dat zag ook de campagne van de kandidaat in en ze plaatste al haar materiaal, op change.gov na, onder een CC BY-NC-SA licentie.

Het leuke aan deze manier van werken is dat je bovendien de mogelijk laat om je boodschap door te geven en herwerken zoals je dat graag zou hebben.  Maar ook dat je de mogelijkheid hebt om te kijken of de inhoud aanslaat en welke reacties er op krijgt.

Een echte les in het beter gaan gebruiken van, een steeds aan belang toenemend medium, dat ondertussen in zowat elke bib aanwezig is.  Maar meestal verder aan zijn lot wordt overgelaten.

De bib zou hier kunnen helpen om mensen wegwijs te gaan maken, in het bijzonder naar de eigen lokale en regionale informatie.  Zoals waar je welke diensten terug kan vinden, wat er zoal op de agenda staat, welke verenigingen uit de buurt je zo ook on-line kan terugvinden, en ga zo nog maar even door.

Hiervoor zou je dan ook kunnen gaan samenwerken met de vele bestaande actoren.

Ook deze keer helpt Google je om op een overzichtelijke manier de gewenste informatie te vinden.  Voor de Amerikaanse verkiezingen doet ze dit via deze weergave in Google Maps.

Deze laatste dagen vielen mij enkele nieuwsberichten op.  Het lijkt namelijk alsof, deze laatste tijd toch, het radio medium zich vaker laat kennen als een medium dat zelf nieuws maakt, in plaats van het enkel weer te geven.

Het begon bij het schandaal rond de radio makers Rusell Brand en Jonathan Ross.  Die een ongepast bericht over de kleindochter van Andrew Sackx (Manuel uit Fawlty Towers) op zijn antwoordaparaat hadden gezet.  Waarvoor de BBC ze (voorlopig) geschorst en financieel beboet heeft.

Al lijkt het hele zaakje nogal overdreven opgeklopt te zijn door de lokale media.  Raar genoeg  lijkt enkel de BBC er als enige fiancieel onder te leiden.  Een beter overzicht van de gebeurtenissen kan je hier lezen.





Iets recenter is de "prank call" van enkele Canadese radiomakers.   Die Sarah Palin, de Republikeinse kandidate voor het vice-president in de luren legt. De presentatoren doen zich hierbij voor als de woordvoerder van de Franse president en Nicolas Sarkozy zelf.

Een goeie test voor iemand die, naar eigen zeggen, heel wat buitenlandse politieke ervaring zou hebben.  Of ze de vuurproef ook met glans doorstaat kan je hieronder bekijken.


Om vervolgens te eindigen in eigen land waar radio Donna zal omgevormd worden tot MNM.  Iets waarmee ze hopen hun dalend radio aandeel weer de hoogte te kunnen injagen.

Al lijkt het op het eerste zich vooral de logo ontwerpers en marketing mensen te zullen gaan fortuneren.  Want blijkbaar lijkt de oplossing voor alles wat net wat minder gaat rebranding te zijn.  Iets dat erg nutteloos kan zijn als er op de naam na niets wezenlijks veranderd.

Via het zen moment van "The Daily Show" van dinsdag de 21ste zag ik een nogal merkwaardig nieuwsbericht. Er werd namelijk getoond hoe je voor de komende Amerikaanse verkiezingen ook via een drive-in systeem zal kunnen gaan stemmen.


De bedoeling hierbij is om zoveel mogelijk stemgerechtigde mensen naar de stembus te krijgen en dit bovendien voor de vierde november. Met de bedoeling dat het op de dag zelf heel wat vlotter zou gaan. Want de verwachtingen voor de opkomst zullen naar alle waarschijnlijkheid een record niveau behalen.

Ter vergelijking, in 2004 kwamen er 330 000 stembiljetten binnen per post en dit jaar is dat zo goed als verdubbeld tot 600 000 exemplaren.


Langs de ééne kant is het beslist geen slecht idee om zoveel mogelijk mensen te betrekken bij het democratisch proces en het stemmen wat te spreiden. Het bied zelfs ook voordelen voor mensen die moeilijk te been zijn.

Maar het zorgt ook voor de versterking van het stereotiepe beeld dat we over de jaren heen van Amerika zijn gaan krijgen. Waaronder de gewoonte dat ze overal met de wagen naartoe moeten kunnen gaan., een gewoonte die je met de met de huidige prijzen toch zou verwachten te zien veranderen.

Ook al zijn ze volop bezig met het uitbouwen van de exploitatie uit eigen bodem.  Wat door de globalisering en het speculeren op vraag en aanbod de prijs niet zal laten zakken, desondanks de nabijheid tot de grondstoffen.

In de Amerikaanse openbare bibliotheek van Hickory heeft men het negatieve element van belaagde boeken omgedraaid tot een attractie.  Hierbij lezen vrijwilligers voor uit deze boeken.

The Daily Show illustreert op een bijzonder mooie wijze hoe belangrijk een publiek toegankelijk video archief wel niet kan zijn. Hierdoor kan het perfect de dubbele standaarden die de Amerikaanse nieuwszenders gebruiken aantonen.

In Vlaanderen hebben we sporadisch gelijkaardige programma's (Alles kan beter en SPAM) gekend, maar die waren niet zo gericht op het nieuws van dag als dit programma is.  Hopelijk mogen we in de nabije toekomst ook een Europese versie van dit programma verwachten.



Samen met "The Colbert Report" geven ze je een goed en grappig verslag van de voornamelijk Amerikaanse nieuwsfeiten.  Momenteel verslagen ze de democratische en republikeinse partijcongressen.  Je kan trouwens ook de volledige voorlaatste afleveringen vanaf hun sites volgen.

 Flickr gebruiker Akgal heeft deze afbeelding van de Americaanse publieke bibliotheek van Chicago on-line gezet.  Ze dient als promotie voor de jaarlijkse zomer leescampagne waarbij dit jaar het thema "read green live green" was.

De focus van het zomerprogramma ligt op het promoten van het lezen bij de jeugd.  Maar ook voor de volwassenen wordt  er gezorgd door hen de kans te bieden deel te nemen in een aantal discussiegroepen rond het promoten van de natuur en de gevaren die ze loopt.


Ecologie en de natuur in het algemeen zijn interessante thema waarover je nooit te vroeg kan over praten.  De affiche en het thema legt trouwens ook perfect de link tussen de nood aan hout voor het maken van het papier van de boeken.  Best wel een leuk idee voor de eigen komende leesbevorderingsthema's.

Google steunt samen met vele anderen de vraag om de vrijgekomen ruimte bij de overschakeling van analoge TV signalen naar digitale vrij te houden.

Op die manier kunnen die frequenties gebruikt worden om internet overal beschikbaar te maken.

Ook in die regio's die anders niet of nauwelijks worden aangesloten op een bekabeld netwerk omdat ze onvoldoende winstgevend zijn.

Via de vrijgekomen signalen kan er dan wel een breedband draadloos netwerk worden opgezet.

Om duidelijk te maken dat niet enkel Google hier voorstander van is heeft ze freetheairwaves.com opgezet.  Waarbij verscheidene mensen uit allerhande betrokken organisaties uitleggen waarom ze hiervoor militeren.

In Europa zijn we hier nog niet zo ver in gevorderd en hebben vooral de goed bevolkte en bekabelde gebieden een zo goed als verzekerde toegang tot het internet.  Iets dat toch redelijk haaks staat op de bedoelingen die de Unie heeft.

Want een Europese informatiemaatschappij die maar een gedeeltelijke internet dekking heeft zet zichzelf al in een lastigere positie om vlot tot bloei te komen, niet?

Gevonden via Arstechnica, Cnet, TechCrunch