Feeds volgen kan na verloop van tijd vrij onoverzichtelijk worden.
Daarom ben ik gaan kijken of Google Reader niet efficiënter kon worden gebruikt.

1) Dode, inactieve of ondertussen niet meer interessant geworden feeds. Door feeds die al enkele jaren geen update meer geplaatst hebben en wiens archief ook niet zo interessant is te verwijderen. Reader houd hier zelf een overzicht van bij onder "all items",  "trends",  "subscription trends", "inactive". Sommige sites veranderende tijdens de jaren iets in hun code waardoor ze een nieuw feed adres krijgen. Het kan soms lonen om na te gaan of dat het niet het geval is.
2) Overzichtelijke en werkbare feed structuur. Door te herbekijken hoe de feeds zijn opgedeeld. Voldoen de map namen nog? Zijn er nieuwe mappen voor nieuwe categorieën nodig? Indien je een map hebt waarbij enkele feeds zo actief zijn dat de berichten van de minder actieve erdoor verdwijnen kan het interessant zijn om deze van mekaar te scheiden. Om naar de artikels die je een sterretje hebt gegeven te bekijken zonder daarvoor het hele menu "all items" te moeten open kan je deze via een aparte feed zichtbaar maken. Je krijgt dit in de adresbalk te zien wanneer je een feed artikel aanklikt.  Waarbij XXXX voor je gebruikersnummer staat. http://www.google.com/reader/public/ atom/user/XXXX/state/com.google/starred Dankzij enkele userscripts kan de lay-out gecompacteert worden, een onderscheid tussen feeds gemaakt worden door hen automatisch een andere kleur te geven en de zoek balk te doen verdwijnen.
3) Sneller werken binnen de structuur. Ken feed artikels tags toe. Hanteer sneltoetsen.
4) Ontdek nieuwe feeds. Aan de hand van feed bundels. (all items > browse for stuff > browse) Door middel van aanbevelingen. (all items > browse for stuff > recommendations)
5) Extra's Chrome extensies. Beheer userscripts met Tampermonkey. Weergave van de feeds, beperkt of volledig. Toont een rss knop in de adresbalk. Scripts voor internet explorer dankzij ie7pro. Google reader troubleshoot pagina.

(met afbeelding 1 , 2 , 3 , 4 , 5 , 6)

Het filmpje hierboven is een geactualiseerde parodie op het verhaal van de drie biggetjes. Waarmee de Britse krant "The Guardian" adverteert dat ze qua verslaggeving prompt en langs diverse kanalen recent nieuws kunnen aanleveren met oog voor de mening van de lezer. (guaridan via io9)

This advert for the Guardian's open journalism, screened for the first time on 29 February 2012, imagines how we might cover the story of the Three Little Pigs in print and online. Follow the story from the paper's front page headline, through a social media discussion and finally to an unexpected conclusion.

Telkens er iets in de wereld gebeurt kan je er via de grotere en wijder verspreide media nieuws terugvinden. Waar je soms meer informatie over kan terugvinden via Twitter of het overzicht van Google News.

Maar als je hetzelfde of een niet opgenomen bericht wenst te ontdekken uit een lokale bron kan je steeds bij newspaper map terecht. Een overzicht in Google Maps van nieuwsbronnen per taal en productie plaats. Dat wel iets weg heeft van newseum, maar in vergelijking niet enkel de VS als doelgroep heeft.

Een andere manier is om naar lokale sites als krantenkoppen.be of het wereldwijde aanbod van kiosko te kijken om de covers en hun inhoud te leren kennen. (via digital inspiration)

Al een hele tijd vroeg ik mij af of de afwezigheid van een centrale informatiepunt misschien geen bewuste keuze was. Want op die manier moest je je nieuws wel bekomen door de tal van diensten blogs in je reader te steken. Of via blogs als "Google Blogoscoped" of "Google Operating System".

Ergens had ik gehoopt dat de "Librarian Central" blog deze rol zou vervullen, maar die kreeg uiteindelijk een andere invulling.  Na lang wachten krijgen we uiteindelijk "Google New (products)" die dit wel doet.  Het is enkel jammer dat de pagina momenteel nog geen rss feed heeft.  (via)

Met het nieuwe YouTube kanaal "Google Beat" worden de grootste zoektrends of hottrends van de week gekoppeld met recente nieuwsberichten. Net als Diggnation een wekelijks overzicht weergeeft van de verhalen met de meeste stemmen op Digg.

Dankzij een bericht van BoingBoing kreeg ik iets te horen over IMMI of het "Icelandic Modern Media Initiative". Dat ondertussen een gestemd en goedgekeurde wetgeving is.  Met de bedoeling om ondermeer journalisten en klokkenluiders beter te beschermen.

Voor de samenstelling van deze regelgeving inspireerde de Ijslanders zich op tal van reeds bestaande maar nooit verenigde regels uit andere landen en staten.  Zoals de in 2005 aangenomen Belgische wet rond het bronnengeheim.

Persvrijheidsgraad, hoe donker hoe slechter. (Wikipedia)

Een wetgeving waarbij één van de inspiratie bronnen bij de Ijslandse Kaupthing bank lag.  Die in 2008 door een rechtelijke beslissing een verhaal dat de het Ijslands journaal wou brengen verhinderde.  Omdat deze, volgens de bank, onrechtmatig via WikiLeaks publiekelijk bekend werd gemaakt.

Hopelijk weet dit voorbeeld zowel nationale, als Europese, als Internationale regelgevers te inspireren om hetzelfde te doen.  Zodat er jaarlijks op de derde mei wel degelijk iets te vieren valt voor de, door de VN uitgeroepen, dag van de persvrijheid.  Zeker als die net voor de Europese dagen van 5 en 9 mei vallen.

Naar aanleiding van het begeleidend filmpje bij de muziek van gisteren heb ik kort iets over de geschiedenis van schimmenspelen geschreven.

Het schaduw poppenspel is ontstaan in China toen een rouwende keizer aan zijn hofleden vroeg om een manier te vinden waarop zijn geliefde terug tot leven kon gebracht worden.

Het resultaat was een combinatie van enkele stukken die uit ezelsleer waren gebouwd en met geschilderde kleren waren gekleed.  Die 's avonds achter een uit moerbij gebouwd zeil werd gehouden dat door een olielamp verlicht werd.  Waardoor de op het doek afgeworpen schaduw een levendigere indruk geeft dan een gewoon poppenspel.

Media magnaat Rupert Murdoch legt in een interview met het Australische Sky News uit waarom hij de content dat zijn groep momenteel gratis on-line aanbied enkel nog tegen betaling zichtbaar wil gaan maken.

Volgens hem levert de open toegang namelijk niet zoveel extra nieuwe vaste lezers maar vooral veel sporadische bezoekers.  Dat dit echter een evolutionaire trend zou kunnen zijn dat mensen veel minder gemakkelijk aan slechts één bron kunnen gebonden worden raakt hij of de interviewer welliswaar niet aan.

Volgens Murdoch zal de impact van deze stap zich snel laten voelen omdat er momenteel vele andere instanties hun nieuwsberichtgeving (zo goed als) klakeloos zouden overnemen en niet zelf zouden investeren om het nieuws te gaan halen waar het zit.

Dankzij het Sketch2Photo programma dat door het Department of Computer Science and Technology van de Tsinghua University en de National University of Singapore op de Siggraph Asia 2009 beurs werd voorgesteld, zal het vinden van passende illustraties wel is helemaal verleden tijd kunnen zijn.

Ze hebben namelijk een manier gevonden die je toelaat om automatisch een foto samen te stellen aan de hand van bruikbare elementen uit andere foto's.  Door eerst een korte sketch van de gewenste afbeelding te tekenen zodat de gewenste verhoudingen en orientatie gekend zijn.

Waarna je die elementen met een tekst label begeleid  om de op te zoeken voorwerpen aan te geven.  Indien nodig krijgen de toegevoegde elementen nog enkele effecten mee zodat ze nog beter in het hele plaatje kunnen integreren.

Het is zowat een traditie geworden om elke nieuwe adaptatie van de Twitter fail whale in de kijker te zetten.  Deze keer is het de beurt aan de door Ed Wheeler gemaakte Homer Simpson.  Die in zowat elke aflevering van  de gelijknamige televisie reeks het fail principe weet te incarneren.

De afbeelding van de "fail whale" wordt regelmatig geparodieerd om, net als bij het Google logo,  bepaalde gebeurtenissen te illustreren.  Waardoor er nu ook een gebruikers trend lijkt te groeien om gebeurtenissen visueel in één afbeelding weer te geven.  Iets dat vlot te illustreren valt aan de hand van deze onderstaande voorbeelden.

Als het van Ruport Murdoch afhangt zal het binnenkort gedaan zijn met het gratis raadplegen van nieuwsbronnen op het internet.  Omdat volgens hem de resultaten van "The Wallstreet Journal" weten aan te tonen dat het betalende model wel degelijk kan werken.

Een enigsinds rare beslissing als je weet dat "The New York Times " nog geen 2 jaar geleden de omgekeerde beweging maakte.  Zou het publiek in die tijd dan zodanig veranderd zijn?

Door naar een betalend model over te stappen beperk je de toestroom tot je website wel heel erg.  En promoten gebruiks je inhoud ook niet meer door ernaar te verwijzen via sociale media.   Je kan je dan ook gaan afvragen hoe Murdoch er in slaagt om desondanks deze beperkingen de digitale varianten van de kranten toch nog rentabel te maken.  (tip van meon, via HBVL)

Een lichtkrant heeft de bedoeling om hoofdpunten mee te delen terwijl er op de voorgrond een andere boodschap wordt meegedeeld. Vanuit dat opzet bedacht rssfeed.me een verticale variant op de nieuws ticker. Zodat je in real-time naar nieuwe berichten uit je rss-feeds kan kijken.

Voor het gebruik van deze toepassing kan je bovendien vlot je bestaande feeds uit je rss-lezer importeren.  Een handig voordeel dat je heel wat extra werk bespaart.  Net als de mogelijkheid om je feeds een eigen kleuren code mee te geven zodat je ze snel kan herkennen. (via)

Ongeveer een half jaar geleden had ik het al over mogelijke symptomen waaraan je een internet verslaving kan herkennen. Nu blijkt dit volgens de "Internet Society Belgium" (ISOC ) het geval te zijn voor zo'n 15% van de Belgische bevolking. Wat een goeie 5% meer is dan bij de Chinese jongeren.

Voor het behandelen van zo'n overmatig compulsief verlangen naar internet is er voorlopig slechts één centra in Limburg. Daarom pleit de ISOC medewerker Rudi Vansnick voor een campagne van de overheid.

Belangrijk om mee te geven is dat een verslaving niet kan gemeten worden aan het aantal gespendeerde uren. Want anders zou het aantal veronderstelde verslavingen wel heel snel kunnen stijgen.

Deze morgend zag ik een bericht over een pastoor die door een crash van zijn agenda al zijn data kwijt was.  Om dit in de toekomst te gaan verhelpen werd er ondertussen een back-up systeem aangelegd zodat het relatief vlot hersteld kan worden indien het opnieuw zou gebeuren.  Voor de verloren data terug te krijgen vraagt hij aan de mensen die een afspraak hebben gepland om hem te bellen om dit opnieuw te melden.

Maar in een wereld waarin het internet zo prominent aanwezig is, zou je toch bij je lokale kennis centrum (of bibliotheek) terecht moeten kunnen om informatie te verwerven over hoe het net jou juist zou kunnen helpen.

Want het zal beslist goedkoper en crash vermijdend zijn om van een gratis dienst gebruik te gaan maken die je evengoed toelaat je ding te doen.  Bovendien bied dit nog heel wat extra handige perspectieven, zoals het publiek zichtbaar maken van wanneer je kalender nog vrij is.  Maar je gebruikers kunnen zo ook vlotter zelf hun informatie invullen waardoor je heel wat werk en getelefoneer bespaard blijft.

Enkele dagen geleden kreeg ook België zijn, vermoedelijk, eerste dreigfilmpje toegestuurd.

Waarom die enkele heetgeblakkerde mensen het dan ook o zo nodig vind om "hun mening" met kracht op te dringen aan de maatschappij weet ik ook niet.

Hoe dan ook sindsdien lijken de makers van dat filmpje tot inkering te zijn gekomen, ...



edit : Ondertussen is er ook een Brugse voetbal versie.

Vandaag in beeld is de naam van een website die je aan de hand van foto's die bij het artikel passen krijgt voorgesteld. De bedoeling is dat je op die manier ook nieuws zou bekijken dat je anders niet zag of las.


Dit is een initiatief van blijfbij.nl om haar inhoud ook op een andere manier aan de man te brengen. Momenteel bevat deze nieuwe dienst wel nog niet alle categoriën die de makers aanbieden, maar algemeen, buitenland, entertainement, film en internet nieuws kan je er wel al bekijken.

•  Bibliotheek krijgt historische hoek : De voordelen van gemeentelijke samenwerking en thematische plaatsing voor het uitbouwen van de collectie onderdelen.
• Bibliotheken trekken leden met koffie en koekjes : Een eigen versie van happy-hours.  Misschien wel een ideetje dat wekelijks kan ingeburgerd geraken?
• Expositie popfotografen in Bibliotheek : Zoals het in een echt cultuurhuis past, kan je de manier waarop de dingen getoond worden van tijd tot tijd is afwisselen.
• Mediawijs bij Theek 5 : De Theek bibliotheken komen met een leuk initiatief waardoor je via de bibliotheek de verschillende vormen van media kan leren ontdekken, zoals bijvoorbeeld de toch vrij recente Wii console.
• Potje gamen tussen de rijen bibliotheekboeken : Waardoor het ook wel is leuk is om die uit te proberen.
• Rotterdam betaalt mee aan uw groene dak : Ecologisch verantwoord bouwen is een steeds belangrijker wordend onderwerp en daar kan de bibliotheek het voorbeeld in geven. Bij voldoende geïnteresseerden kan je zelfs de bib gebruiken om informatie avonden te organiseren rond het thema. Zodat je kan inspelen op erg actueel thema.
• Verder leren in de bibliotheek : Het fenomeen van het eeuwig blijven leren is iets dat de bibliotheken mee kunnen ondersteunen in samenwerking met de lokale opleidingscentra.
• Voordelen biebpas populair : Abonnementsformules kunnen een drempelverlagende manier zijn om gebruikers regelmatiger van de betalende collectie onderdelen te laten genieten.
• Web 2.0, Bibliotheek 2.0 En Bibliotheekgebruikers : Er bestaan heel wat presentaties rond 2.0 en het is dan ook altijd interessant om het is vanuit iemand anders standpunt te bekijken.

Toen ik op UserBase.be aan het surfen was kwam ik langs een interessante vraag.   Namelijk hoe objectief is het nieuws dat we via "de buis" krijgen nog?  Om dit te toetsen heb ik de definitie van het woord "journalistiek" opgezocht via de on-line versie van VanDale.

jour·na·lis·tiek1 (dev)

1 het verstrekken van informatie omtrent het dagelijks gebeuren via de media

2 dat wat in de dag- en weekbladen geschreven wordt als genre

jour·na·lis·tiek2 (bijvoeglijk naamwoord)

1 betr. hebbend op de nieuwsgaring

Die definitie is voor mij toch net iets te vaag om een goed antwoord te kunnen geven.  Een iets accuratere verwoording zou bijvoorbeeld  : "het onpartijdig verslagen van gebeurtenissen met het als einddoel het weergeven van de feiten aan een publiek" kunnen zijn.  Zonder enige invloed van wie of wat dan ook.

In Amerika zijn ze daar jammer genoeg al veel te ver van afgeweken, waardoor je afhankelijk van de zender naarwaar je kijkt de mening krijgt vanuit een bepaalde ideologie, strekking of voorkeur (lees democratisch, republikeins, christelijk, enz.).

Ik vrees dat echter dat deze trend bewust of onbewust aan het overvliegen is naar de Vlaamse TV media. Zo kan ik soms maar erg weinig verschil tussen het nieuws en een roddel of sensatie programma onderscheiden.

Gelukkig bestaat er nog zoiets als het internet waarbij men hier wel zo getrouw mogelijk probeert te blijven aan die journalistieke waarden.