Nixie is een kleine quadcopter camera drone dat je als armband kan dragen. Die op zichzelf kan vliegen en filmen. Een project dat door enkele finalisten van de "Intel Make It Wearable (MIW) Challenge" wordt ontwikkeld.

Een praktische toepassing dat de invulling van selfies of buitenhuis filmpjes maken nog verder kan bevorderen. Maar het heeft ook multidisciplinaire toepassingen, denk maar aan het praktische voordeel dat dit bijvoorbeeld voor politie, brandweer, of reddingswerkers kan hebben.

De makers die vorig jaar de kortfilm "plot device" brachten zijn terug met "tempo". Een knappe science fiction thriller waarin een wetenschapper probeert te vermijden dat de technologie waaraan hij heeft gewerkt in verkeerde handen zou vallen.

De Conan Show maakte een reeks waarin senioren technologie lessen krijgen van Bob. Die op satirische wijze toelicht wat de voordelen van de moderne communicatie middelen (sms, Twitter, Google Plus, ed.) zijn en hoe je ze moet hanteren.

Hoewel het vooral humoristisch bedoeld is raakt het wel aan de kern van de dingen waar zowel voor het lesgeven als erna aandacht moet zijn. Met name door een antwoord te voorzien op vragen als "wat heb ik er aan", "gebruiken andere uit dezelfde leeftijdsgroep dat ook", "is het vlot aanleerbaar", enz. Waardoor het ondermeer als ijsbreker kan fungeren bij het geven van echte sessies  (via laughing squid)

"Sight" is een futuristische kortfilm dat Eran May-raz en Daniel Lazo als eindwerk maakten voor hun opleiding aan de Bezaleal academy of arts. Waarin je aan het denken wordt gezet over de voor- en nadelen van technologie en hoe ver je er in zou meegaan. (vimeo via short of the week)

Vandaag verwijst de Google doodle naar Heinrich Rudolf Hertz (22 februari 1857 – 1 januari 1894). Een Duitse natuurkundige die voor het eerst radio golven verzond en ontving. Hetgeen het pad effende voor tal van technologieën (radio, televisie, radar, ed.). Zo evolueerde de draadloze communicatie bijvoorbeeld van draadloze telegrafie naar WiFi.

Het zal dan ook niet verbazen dat hij daarvoor reeds op tal van verschillende wijzen geëerd werd. Zo werd, naast tal van andere eerbetoningen, de eenheid "hertz" of "Hz" in 1930 vastgelegd en werd een krater op de maan naar hem genoemd.

In vergelijking met vorige doodles waarbij Javascript en HTML5 werd gebruikt is deze gemaakt aan de hand van een eenvoudige gif. Mogelijk een verwijzing naar de vereenvoudiging dat Heinrich Hertz op het theoretische werk van James Clerk Maxwell had gemaakt. (via google met wikipedia)

Toergids Alf demonstreert in het lotus effect op een blad van de "olifant oor". Een effect dat het gevolg is van nanoscopische bulten op het blad. Hetgeen ondermeer voor een zelfreinigende effect zorgt waarvan er gepoogd wordt om een technologische variant te ontwikkelen. (via one cool thing a day met wikipedia)

Om de charme en de gebruikswijze van de voorgaande technologiën niet te vergeten maakte het reclamebureau Jung von Matt het "museum van verouderde objecten". Hoewel het wellicht veel te maken heeft met een manier van zelfpromotie is het zeker een goed idee om een soort van visuele vorm van documentatie / archivering toe te passen. (via nerdcore)

Vandaag las ik dat Norio Ohga op 81 jarige leeftijd was overleden. De vroegere baas van Sony die er mee voor zorgde dat de CD een commercieel leefbaar audio formaat werd. Door destijds te bepalen dat dit formaat minstens de volledige negende symfonie van Beethoven moest kunnen omvatten.

Waardoor de digitale data, die van het centrum naar de buitenkant van de schijf geschreven werd, de standaard afmeting 120 millimeter in diameter kreeg. Hetgeen met een audio capaciteit van 74 tot 80 minuten muziek of zo'n 650 tot 700 MB aan data overeenkwam.

Een afgemeten formaat dat later ook via tal van andere technieken (DVD, HD DVD, Blu-Ray) werd ingevuld. Met de mogelijkheid om de informatie op dezelfde ruimte veel dichter bij mekaar te schrijven. Zodat de capaciteit systematisch toenam en het beeld en geluid steeds gedetailleerder en scherper verspreid kon worden. Met als uitersten de MiniDisc en de CD in het business kaart formaat.

Een sketch uit "The One Ronnie" waarin Ronnie Corbett en Harry Enfield het over fruit hebben. Op een manier die helemaal in de tijdsgeest past en naar een benamingstrend hint. (tip Yves Permentier)

College Humor toont in een animatie over mensen die doorheen de geschiedenis maar laat op nieuwe technologiën overstappen. Omdat ze vaak in de middenste fase van technologische verandering blijven hangen. Fases die je kan samenvatten in het uitvinden, de innovatie en de verspreiding ervan.

Hetgeen zeker in dit informatie tijdperk erg begrijpbaar is als je alleen al naar hoeveelheid nieuwigheden kijkt die je dagdagelijks op je ziet afkomen. Als deze de wet van Moore volgen zijn groepen en instellingen die het overzicht blijven behouden des te noodzakelijker om er nog aan uit te kunnen. (via laughing squid)

Wi-Fi Direct is ontwikkeld en ondersteund door de Wi-Fi Alliance, die de Wi-Fi naam in beheer heeft en er de certificaten voor uitdeelt.  Het is een technologie die je toelaat om draadloos van één toestel naar het andere te communiceren zonder hiervoor een hotspot nodig te hebben.

Hetgeen voor een verbetering en vereenvouding op de reeds bestaande verbindingsmanieren zou zorgen, zoals onder meer infrarood en bluetooth.  Met de bedoeling om dit ook voor zoveel mogelijk toestellen te voorzien.  Zoals pc's, laptop's, tablets, printers, smartphones en dergelijke. Al kan je zelfs wanneer slechts één van de twee toestellen hierover beschikt hiermee aan de slag gaan.

Een stap vooruit in het vergroten van de interactiviteit tussen de verschillende toestellen.  Hopelijk kan men ondertussen ook iets doen aan de impact dat het gebruik ervan op het aflaadritme van de batterij heeft. (via dvice)

Zoals je misschien al eerder uit de "rutte 98" sketch van het programma "Alles Kan Beter" had geleerd kan stemherkenning technologie al wel is voor problemen zorgen.  Iets dat de Schotse BBC sketch programma Burnistoun niet ontgaan is.

Op de Berlijnse IFA conferentie van 2010 werd een printer voorgesteld die in staat is om schuimen letters te maken.  Door bubbels uit een vorm te blazen en die na enkele tellen af te snijden.  Ideaal voor een promotioneel schuim feestje. (via)

Telkens er een nieuw product uitkomt krijg je er tegenwoordig een mooi presentatiefilmpje bij. Maar wat zou je krijgen als je een oud product of "Bio Optical Organized Knowledge device" op dezelfde manier zou presenteren? Een aanpak die de voordelen van het werken met fysieke boeken in de verf zet.

Een aanpak die ook enigszins aan die van het "middeleeuwse tech support" doet denken.  Door het op dezelfde wijze te behandelen als digitale toepassingen. (via de Facebook pagina van de Ninoofse bib)

Tot voor kort dacht ik bij het horen van stoommachines automatisch aan de eerste stoomtreinen. Maar dat was eer ik William Rosen in "The Daily Show" hoorde vertellen over de uitvinding van de stoommachine.

In de oudheid leefde de Griekse wiskundige Hero(n) (10–70 vc) in de Romeinse provincie "Ptolemaeïsch Egypte". Die ook als ingenieur actief was in zijn geboortestad Alexandrië.

Hij steunde zich hierbij op het werk van Ctesibius (285-222 vc). Wie juist de verdienste van het eerste stoom aangedreven toestel te hebben uitgevonden is dan ook onzeker. Al schrijven diverse bronnen dit aan de Griek Hero(n) toe, omdat hij dit als eerste omschrijft.


Zo'n toestel heet een "aeolipile". Dat een afgeleide van de Griekse woorden "aeolos" en "pila" dat zich vertaalt als "de bal van Aeolus".

Waarbij Aeolus verwijst naar de naam van de Griekse windgod. Die ook meteen verwijst naar zijn bekendste uitvinding. Namelijk het "windwiel" waarmee de kracht van de wind op het land kon worden aangewend.

De uitvinding slaat echter niet aan doordat er niet meteen een markt voor is.  Aangezien slavernij of gedwongen arbeid hier een veel goedkoper alternatief voor was.  Een rol die tijdens de middeleeuwen voor de lijfeigenen was weggelegd.


Waarna het wachten is tot 1543 eer Blasco de Garay een primitieve stoommachine ontwierp die een schip in de haven van Barcelona kon voortbewegen. Om in 1712 te worden opgevolgd door het ontwerp van Thomas Newcomen die als de eerste commercieel succesvolle motor telt.

Om door James Watt (1763-75) verbeterde te worden en zo 75% minder kool nodig had. Om later een motor te ontwikkelen voor fabrieksmachines zodat fabrieken niet langer in de buurt van water moesten gebouwd worden en het een boost aan de industriële revolutie gaf.


In 1800 kwam Richard Trevithick met hogedruk stoommachines die nog krachter waren dan de eerdere ontwerpen die ervoor zorgden dat meer mensen stoom als een potentiële aandrijvingsbron voor voertuigen ging zien. Hetgeen zich vertaalde in ondermeer stoomtreinen en wagens die tot in de 20ste eeuw een dominante aanwezigheid hadden.

Een diepgaandere verhaal over dit onderwerp kan in de historische bronnen van de Rochester universiteit teruggevonden worden onder de titel "A History Of The Growth Of The Steam-Engine".  (via 1,2,3,4)

Ondermeer door het succes van de 3D versie van de film Avatar duikt deze technologie stilletjes aan overal op.  Met steeds beter wordende ontwerpen die ertoe leiden dat je straks al helemaal geen speciaal brilletje meer zal moeten dragen.


Zoals bij de nieuwste 3D televisies en game consoles.  Waarbij de de Nintendo 3DS de eerste zal zijn die dit als standaard zal meekrijgen.  Net als bewegingssensoren, meervoudige camera's waarmee je 3D foto's kan maken en tal van andere extra's.  Die je eveneens zonder een speciaal brilletje kan gebruiken.

Maar de techniek wordt ondertussen ook gebruikt, door een krant uit het Chinese Hangzhou, om haar afbeeldingen enig reliëf mee te geven.  Al zal dat op termijn wellicht evolueren naar een mix van papier en e-papier.  Zodat je niet langer aan het brilletje gebonden bent en meer met data kan doen.


Net als voor tal van andere dingen die ondertussen de stap zetten.  Zoals camera's, porno films, projectors, een alles in één computer concept van MSI met een standaard 3D touch scherm, Blu-Ray 3D films en ga zo maar door.

Een evolutie die voor tal van nieuwe informatie noden zal zorgen.  Net zoals voor het ondertussen verplicht elektronisch aangeven van alarm installaties via de e-id.  Waarbij zij die hier minder mee begaan zijn geholpen kunnen worden door een organisatie die zich op dit vlak weet te profileren.  (via 1 , 2 , 3, 4)

Dankzij Edwin Mijnsbergen kwam ik text 2.0 tegen. Een initiatief dat je helpt om je leeservaring en gedrag op digitale toestellen beter op mekaar af te stemmen. Waarbij geluiden, afbeeldingen en andere effecten geactiveerd kunnen worden door je leespositie.

Iets dat het via een detectie systeem weet te bepalen. Zo kan het de tekst gaan uitdunnen als het vaststelt dat je de tekst summier overloopt. Maar het bied evengoed de mogelijkheid om onduidelijke woorden te verklaren of hun context via bijvoorbeeld Wikipedia op te halen.

Een concept dat je grotendeels in "iPad Alice", dat je in het filmpje hieronder kan zien, gebruikt wordt. Dat je voor deze "uitvergrote PDA" kan downloaden in de "app store". Al gebeurd alle interactie hier na een interpretatie door de gebruiker ipv. omgekeerd.

Het is met andere woorden een technologie die al haar eerste stappen heeft weten te zetten dankzij de geïntegreerde evenwicht sensoren die het mogelijk maakten om er tal van nieuwe toepassingen op te bedenken.

Een weg die nu ook stapsgewijs door de sensoren voor deze interactie zullen doorlopen worden.  Wie weet leid dit wel tot een dubbele camera op draagbare toestellen.  Het versterkt in elk geval de trend dat ook het bestaande aanbod aan informatie evolueert dankzij zulke mogelijkheden.

Enkele maanden geleden reageerde muzikant Dan Bull reeds op de verklaringen van Lily Allen.  Hoewel ik er wel iets had over geschreven ben ik die toen vergeten te plaatsen.  Maar dat maak ik nu goed.

In zijn nieuwste liedje, voor de Don't disconnect us campagne, maakt hij een soort van retrospectieve over dat soort verklaringen.  Waarbij er bij elke nieuwe technologie en manier om om naar muziek te luisteren verklaard wordt dat dit ten koste van de muziek industrie zal gaan.

Manieren zoals gramofoons, jukeboxen, commerciële radio en tal van anderen om uiteindelijk dit nu ook voor het internet te gaan herhalen.  Iets dat extra in de verf gezet wordt door het liedje op beruchte "Home Taping is Killing Music" campagne te inspireren.  (via)


In een lyrische open brief reageert Dan Bull op de uitlatingen van Lily Allen over filesharing.  Waarvoor ze een blog starte met de naam "it's not alright"  die voor het invoeren van de "three strikes policy" pleite.  Maar die ze ondertussen alweer off-line heeft gehaald vanwege de te negatieve reacties.

Wikipedia : Three strikes policies require the disconnection of Internet users who are repeat offenders of copyright violations that has been promoted by the Recording Industry Association of America and other national bodies.

Er wordt haar dan ook een hypocriet gedrag verweten omdat ze zelf bekend is geworden door het maken van mixtapes van andere artiesten die ze op haar website aanbood.  Hetgeen evenzeer een inbreuk op hun auteursrechten is.   En ze er zelf voor zorgt dat haar uitspraak : "harder and harder for new acts to emerge" tot een self-fullfulling prophecy herleid.

Zulke acties zijn in mijn ogen het zoveelste bewijs dat die industrie zich dringend moet gaan aanpassen en meer naar haar doelpubliek moet leren luisteren, hoe moeilijk dat ook moge zijn.  (tip Nele Laton)

Op 10 februari werd de 75ste verjaardag van het zingend telegram gevierd. Een communicatievorm die in België minder populair is dan bij onze Britse en Nederlandse noorderburen. Maar dat je misschien wel al kent door hun opvoering in Britse en Amerikaanse tv-reeksen.

Zoals de naam doet vermoeden is dit een muzikaal voorgedragen boodschappen die je per telegram of op een andere manier hebt ontvangen. Om vervolgens door een verkleed iemand, in een meestal humoristische wijze, gebracht wordt. Dat vooral bij speciale gebeurtenissen zoals verjaardagen, aanzoeken of ter introductie van bedrijfspresentaties verzonden worden.

Wichelroedes en de bijhorende bedoelingen zijn een onderdeel van ons collectief ergoed.  Waarbij het de bedoeling is om aan de hand van een roede (L- of Y-vormig) op zoek te gaan naar iets, traditioneel is dat water.  Maar dat was niet steeds het geval.

De opkomst van het fenomeen wordt voor de 13e eeuw geplaatst waarna het gebruikt werd om de wil van de goden te bepalen, de toekomst te voorspellen (wichelarij), schuldigen aan te wijzen bij rechtszaken en soortgelijke zaken.

Pas in de 15de eeuw gingen mijnwerkers uit het Duitse Harzgebied het gebruiken om erts te vinden.  Een gebruik dat ze een eeuw later met zich meenamen bij hun migratie naar het Britse vasteland.  Een gebruik dat de Engelsen enigsinds aanpasten door het vooral te gaan gebruiken om water te vinden.