John Cleese geeft een lezing op Video Arts om het publiek te helpen onderstaan hoe je creatief kan denken. Zonder dat je daarvoor, volgens Cleese, een speciaal talent nodig hebt. Je hebt of een "open" of een "gesloten" gedachtengang.

Een boeiende 37 minuten lange lezing, met de nodige humor. Met ondermeer de tips om jezelf de tijd te gunnen om tot creatieve oplossingen te komen. Net als voor een klimaat te zorgen dat jezelf en je collega's toelaat om daar toe te komen. (video arts via boing boing met wikipedia)

Victor petit heeft recentelijk zijn CV nog wat opgesmukt. Hierbij maakte hij gebruik van een grote foto die de achterkant van zijn document vult. Waarop hij over de mond een QR code heeft geplaatst. Zodat je aan nog bijkomende gesproken data kan komen en tegelijkertijd kan meegeven dat je toch digitale vaardigheden hebt. Maar even goed dat je hier creatief mee kan omgaan.  (via Techi)

"Have You Seen This Dog?" is een flyer met scheurstrookjes die je naast de kantoren van het New-Yorkse "The Barbarian Group" kan terugvinden. Met een humoristische inslag door het traditionele gebruik hiervan op zijn kop te zetten.

Een niet alleen leuk, maar ook interessant als promotie concept. Door bijvoorbeeld de hond op de strookjes door een film of boek te vervangen. Met op de strookjes de locatie van het werk en enkele inhoudelijke thematieken. Met op de andere strookjes mogelijk verwante werken indien er geen dubbels van in huis zijn. (via laughing squid)

Het beeld uit de Richard A. Gleeson bibliotheek (links) van de Amerikaanse USFCA universiteit is net een jaar geleden genomen. Maar doet nog steeds dienst als een bijzonder originele en aangepaste kerstboom. Een manier van presenteren die dit jaar ook navolging heeft gevonden op de wenskaart (rechts) van de directie bestuurszaken van de universiteit Gent. (via recyclart)

Ik schreef reeds eerder iets over de "fun theory". Deze keer hebben ze een wedstrijd uitgeschreven waarvan het winnende idee een prijs krijgt en uitgeprobeerd wordt. Het winnende idee was dat van Kevin Richardson. Met zijn voorstel om de snelheidsbeperkingen beter te doen naleven.

Door niet enkel overtredingen te bestraffen, maar ook zij die de regels wel volgen te belonen. Een concept waarbij je, aan de hand van je nummerplaat, automatisch in een lotterij ingeschreven geraakt. Met een geldprijs dat uit de pot van de overtreders komt.

Een gedachte die, mits enige aanpassingen, ook in andere omgevingen zou kunnen toegepast worden. Zoals de BOB sleutelhangers die de politie na een negatieve alcohol controle meegeeft. Of Youtube die de upload beperking laat vallen voor gebruikers die de community en copyright regels naleven. (via likecool)

Bijna een jaar geleden had ik het al is over de fun theorie en een geïmproviseerde trappenpiano. Een vorm van reclame voering waar de toevallige voorbijgangers mee in interactie konden komen.

In diezelfde stijl bedachten ze nog twee andere acties. Namelijk een glijbaan ter vervanging van de trap en een winkelkarretje met een vastgelast skatebord. Met de bedoeling om de "Fast Lane" slogan van hun nieuwe Volkswagen Polo GTi te promoten.

Maar die evengoed kunnen ingezet worden om bij verbouwingen bijvoorbeeld zo'n schuifaf te integreren.  En mits enkele aanpassingen, zoals het plaatsen van borden, kan je de  structuur van een gebouw zelfs als een klein testterein voor het stapvoets leren van de verkeersregels gebruiken.

Of de ondergrond van vakjes te voorzien om een heus ganzenbord parcours te hebben.  Dat dankzij enkele aangepaste opdrachten verwerkt kan worden in een introductie.  Hoe dan ook, het weet te inspireren.

Enkele analoge zielen maakten deze leuke affiche door boeken in de vorm van letters rechtop te zetten.  Hetgeen het knappe effect geeft die je op de afbeelding kan zien.

Over de zinnigheid van het opschrift "Read more Books than Blogs" heb ik wel mijn twijfels.  Al was het maar omdat je een boek ook in blog vorm kan lezen, denk maar aan voorpublicaties die in kranten en tijdschriften verschijnen.

Maar natuurlijk ook omdat de smaken, interesses en de manieren om informatie op te nemen voor iedereen anders liggen.  Dit heeft met andere woorden veel weg van een verheerlijking van het formaat ten nadele van de inhoud.

Nochtans bestond "het boek" of "de informatie" zoals we die nu kennen vroeger ook in andere formaten.  Het grote verschil is dat er deze keer wel een stap, van waar het daarvoor steeds fysiek was, naar het het virtuele wordt gezet.  Een stap die voor sommigen misschien net iets te groot zou kunnen zijn.  (via)

Ter promotie van de Eichborn uitgeverij stand op de Frankfurtse boekenbeurs kregen 200 vliegen een vederlichte papieren, reclame makend, strookje aangekleefd met zelfoplossende lijm. Een hersenspinsel van het agentschap Jung von Matt/Neckar dat op een wel erg originele wijze zijn boodschap over de hele beurs wist te verspreiden. (via)

De rolighetsteorin site, een Zweeds initiatief van autobouwer Volkswagen, staat voor "de fun theorie".  Waarbij de kerngedacht het idee is dat je met iets eenvoudigs als geluk mensen kan laten veranderen.  Door bijvoorbeeld sommige dingen naar een leukere vorm te veranderen.

Vandaag merkte ik bij het verhuizen van enkele cd meubelen, dat ik nog steeds een resem floppy diskettes had liggen. Een goed moment om er afscheid van te nemen, als opslagmiddel, in een kort herdenkingsmemorandum.

Het 3,5 inch of 90 mm formaat werd in het midden van de jaren 1970 door IBM uitgevonden als opvolger voor de 5,25 inch of 133,35 mm diskette.  Een formaat dat tot in dit decennia populair en wijd verspreid was.  Maar door de opkomst van onder andere usb sticks, externe harde schijven, cd's, dvd's en geheugen kaartjes geraakte het gebruik ervan al snel verouderd.

De beperkte 1,44 megabyte capaciteit was dan ook niet meer even werkbaar als toen het opslagmiddel voor het eerst op de markt kwam.  Nadat diverse computer fabrikanten in deze nieuwe eeuw beslisten om de productie en de integratie te stoppen was het medium zo goed als dood.

Al kan je in de meeste computerwinkels wel nog steeds zulke diskettes terugvinden. Maar je kan al heel wat minder vlot computer kasten of moederborden terugvinden die hier nog op voorzien zijn.

Vermoedelijk zullen de cd-rom's, cd's, dvd's en misschien zelfs de blu-ray schijfjes volgen als de geheugen kaarten verder in capaciteit blijven evolueren zoals dat nu het geval is.

Wat nogal wat gevolgen met zich zal meebrengen voor alle opslag geörienteerde apparaten.  Een beweging die zich nu al bij foto toestellen, mp3 spelers en telefoon/pda-achtige toestellen aan het doorvoeren is.

Tobias Fransel ontwierp een origineel alternatief voor de traditionele binnendeur. Door ze een extra dimensie te geven waardoor je ze ook kan gebruiken als een ping-pong tafel.   Een handige manier om allerlei plaats rovende toestellen te integreren in de bestaande ruimte.  (via LC)

Diego Stocco, die eerder ook al toonde dat hij met zand muziek kon maken, bewijst deze keer dat je ook muziek met bomen kan maken.  Meer over hoe hij dat deze keer heeft aangepakt kan je hier vinden.  Het in de clip gespeelde liedje kan ook downloaden via zijn BandCamp account.

Via het "Globale Mag" van Arte leerde ik weer een nieuw initiatief kennen, namelijk urban guerilla gardening. En dan heb ik het niet direct over de moestuintjes of de daktuinen die je hier en daar tegenkomt. En zeker niet over als Rambo verkleed in je tuin rondlopen met tuingerief ipv. wapens.  Maar wel over mensen die stukjes onbewerkte grond in de steden beplanten. Met een heel wat fleuriger resultaat. Qua stadsverfraaing kan dat wel tellen.

Toen ik deze morgend naar mijn werk wandelde merkte ik opeens een koe op.  Niets echt ongewoon behalve dan dat ze op een plat dak stond.  Een uitzicht dat wel iets leuks weet te doen met een open ruimte.  Misschien zelfs om er een heus daktuintje van te maken.

Hoewel hij wel enigszins arrogant overkomt, heeft Joel Bauer in het filmpje wel een goed argument. Als je op iemand een memorabelere indruk wenst te maken moet je jezelf weten te presenteren op een manier die je onderscheid van de rest en wat meer over jezelf laat zien.

Een waarheid die eveneens van toepassing is voor andere dingen dan naamkaartjes;  Denk zo bijvoorbeeld maar aan de manier waarop je een actie of een melding weergeeft.  Al te vaak worden die op een identieke wijze als al de voorgaande ingezet, waardoor je al gauw het bos niet meer door de bomen kan zien.

Wat afwisseling door middel van kleur(en), iconen of het herknippen van huidige vorm kan je al een eindje onderweg helpen.  Al heb je daar uiteraard niet altijd de tijd voor en kan je bewegingsmarge al erg beperkt worden door de geldende copyright afspraken.

Als je de slaap niet kan vatten kan je schaapjes tellen of ... je kan hun rug met led lampjes bedekken. Zodat je er bij nachtval, met de hulp van enkele Bordercollies, bewegingen mee kan maken.  Die je al fluitend richtlijnen geeft om de schapen te bewegen.  Terwijl je vanop een afstand met de aan en uit schakelbare lichtjes de beelden bepaald.

Het zou nog een leuke attractie voor Wales kunnen worden.  Al zal het wellicht minder leuk worden als je zoiets te regelmatig moet gaan doen.  Maar het blijft wel knap wat je zoal kan bekomen als je je creativiteit de vrije loop kan laten gaan.

Vroeger keek ik nog met een zekere regelmaat naar de witte of gele telefoongids.  Maar sinds de opkomst van het internet kan je via de digitale varianten (goudengids.be, 1207.be) in een fractie van de tijd dezelfde informatie terugvinden.  Waardoor ik er ook helemaal geen gebruik meer van maak.

Al kunnen die nog steeds handig van pas komen als je je herbarium moet laten drogen.  Maar als dat de enige reden is waarom je ze in huis blijft houden kan je ze even goed opzeggen.

Want in heel België worden er jaarlijks zo'n 2 250 000 pakketten van telkens 2,5 kg, waarin de beide gidsen zitten, aan huis afgeleverd. Hetgeen dat alles tesamen neerkomt op een gemiddelde van 5 625 ton papier.

Samen met het bijkomende vervoer en de productie kosten heeft dat toch een hoge onnodige economische en ecologische impact, zeker als ze niet echt meer gebruikt worden.  Maar zolang je aan Truvo, de verdeler van deze bundels, niet uitdrukkelijk te kennen geeft dat je deze niet meer wenst te ontvangen blijven ze op jou afkomen.

Mits enige creativiteit kan je ze wel steeds als knutsel materiaal gaan gebruiken.  Zoals de jurk die Jolis Paons wist te maken uit een telefoonboek.

Deze tassen zijn het resultaat van een creatieve manier om de computer toetsenborden te herwerken.  Per tas worden er zo'n 393 toetsen in viertal kleuren gebruikt.  Die je bij de fabrikant voor wat minder dan zo'n 200 dollar kan kopen. (via)

Soms heb je niet veel nodig om op een eenvoudige en creatieve manier reclame voor iets te maken.  Scheur reclame's zijn daar een mooi voorbeeld van.  Zoals je op de foto's hierboven (ballet lessen) en hieronder (kinder haarsalon) kan zien.

Deze foto lijkt wel genomen te zijn tijdens de opnames van één van de Terminator films.  Maar eigenlijk is het een kunstwerk van Jud Turner . Een Amerikaanse kunstenaar die deze creatie maakte voor een kunst galerij in New-York. (via )