Afgelopen zondag werd de mars op Brussel gehouden. Een manier waarop burgers hun onvrede met de lange regeringsvorming kenbaar wilden maken. Iets dat al minstens sinds april van vorig jaar aan het broeien is.

Met tal van andere acties die sindsdien zijn opgedoken. Zoals een aftelklok tot het wereldrecord. Waarmee de huidige regerings­vorming periode getoond wordt en vergeleken met het huidige wereld record. Een record dat momenteel op naam van Irak staat. Door er in 2009 zo'n 289 dagen over te doen. Zonder noemenswaardige veranderingen zal dat op 30 maart 2011 gebroken zijn.

Onder de noemer camping 16 kamperen momenteel 143 497 virtuele mensen voor de Wetstraat 16 om politici tot ten laatste op 21 april tijd te geven eer ze hun geld terug gaan vragen. Of het ongeschoren baarden initiatief van Benoît Poelvoorde. Die deze wil laten staan tot er een regering komt.

Allemaal originele en lovenswaardige acties, maar die in mijn mening naast de kwestie gaan. Het uitblijven van een nieuwe regering, hoe dan ook samengesteld, is het probleem niet. De reden waarom dat proces steeds langer gaat duren is dat wel.

Het land is namelijk opgedeeld in vier regio's, die elk een eigen visie hebben over hoe ze hun beleid zouden uitwerken. Door een algemene beslissing te nemen, beter bekend als het Belgische compromis, is de beleidsuitvoering vaak allesbehalve ideaal. Daarom zou een confederaal model, zoals dat van Europa of Zwitserland, elke regio de kans kunnen geven om zijn visie uit te werken. In plaats van dit reeds decennia lang in gang zijnde proces te blijven rekken door bij elke regeringsvorming enkele halfslachtige overdrachten te bedenken. (verwijzingen via wikipedia)

De regelmatig Twitterende en podcastende Stephen Fry maakt zijn gedachten over taal correctheid wereldkundig via een essay. Dat er in het kort samengevat op neer komt dat spelen met taal belangrijker is dan het steeds nastreven van een honderd procent correctheid. Omdat net dat spelen instaat voor haar toekomstige vormgeving. En je niet altijd in een situatie bent waar dit van belang is.

Een analyse waar ik mij zelf ook kan in herkennen. Aangezien ik voor diverse media en groepen anders, vaak minder formeel, ga communiceren. Zoals bij SMS berichtjes, kranten advertenties, chat sessies, gesprekken met vrienden en familie leden zouden anders erg verschillend verlopen. (via WZL)

Net zoals vorig jaar, maak ik van de Engelse Guy Fawkes dag gebruik om even stil te staan bij de huidige politieke gang van zaken.  Omdat je toch minstens één keer moet kunnen stilstaan bij wat je door je stemgedrag teweegbrengt.


Zo kunnen ze op de het ministerie van justitie dit jaar een aardig mondje meespreken over allerhande ontsnappingen.  Moeten de mensen die een aavraag doen om naar hier te imigreren nog steeds 6 jaar wachten, net zolang (of zelfs langer) tot een rechtzaak voor kan komen.  Om nog maar te zwijgen over het eeuwige gepalaver over bevoegdheden, postjes en het doorschuiven van problemen.

Maar toch worden er bij justitie geen extra mensen aangeworven om die achterstand weg te werken.  Net als voor de migratie stroom waarbij je de kandidaten pas op het grondgebied zou kunnen toelaten wanneer deze aan alle vereisten voldoen zodat er niet nodeloos menselijke drama's hoeven plaats te vinden.  En zouden de gewesten, die nu toch al jaren bezig zijn met het overhevelen van bevoegdheden, er maar niet beter onmiddellijk een confederale staat van maken?!