Jaume Plensa is een kunstenaar die een reeks typografische sculpturen maakt door grote menselijke figuren vorm te geven met stalen letters. Die je doorheen de wereld kan terugvinden van Londen tot Rio de Janeiro.


Waarvoor hij paragrafen ontleent aan Bijbelse teksten, de goddelijke komedie van Dante en gedichten van William Blake. Al is het niet de bedoeling dat je de tekst kan lezen. Wel dat het je tot nadenken aanzet in het bijzonder over de plaats en de rol van woorden in de wereld.


Door in te spelen op zowel de negatieve als de postieve ruimtes. Die vaak voorzien van ingangen zodat de kijker er tijdelijk deel van kan uitmaken. (via)

Open-Dyslexic is een open source font dat mensen met dyslexie vlotter helpt teksten te lezen. Door het onderste van de karakters te verzwaren is het verstand van de lezer namelijk minder snel tot niet geneigd deze om te draaien of te verplaatsen.

Een initiatief van Abelardo Gonzalez, een mobiele app ontwerper. Als een alternatief voor de erg dure bestaande versies. Dankzij de open source gemeenschap is dit ondertussen beschikbaar geworden voor tekst verwerkers, e-book lezers, Android toestellen en ga zo maar door.

Iets dat ondertussen ook door Instapaper wordt aangeboden nu als standaard text formaat. Ook Sony, Amazon en Google overwegen dit font te integreren in hun diensten. (via BBC)

De kunstenaar Annie Vought heeft het wit tussen de letters uitgesneden om geschreven communicatie in een digitale wereld te illustreren.. (via nerdcore)

Email, text messages, instant messaging and Twitter are all examples of fun and immediate means of “written” communication. Through the computer I am in touch with people I may never have seen before and I can respond in real time to a loved one. But with the ubiquity of this access and convenience, we are losing the tangible handwritten letter. Handwritten records are fragments of individual histories. In the penmanship, word choice, and spelling the author is often revealed in spite of him/herself. A letter is physical confirmation of who we were at the moment it was written, or all we have left of a person or a time. 

I have been working with cut out correspondence for the past four years. I meticulously recreate notes and letters that I have found, written, or received by enlarging the documents onto a new piece of paper and intricately dissecting the negative spaces with an Exact-o knife. The handwriting and the lines support the structure of the cut paper, keeping it strong and sculptural, despite its apparent fragility. In these paper cutouts, I focus on the text, structure, and emotion of the letter in an elaborate investigation into the properties of writing and expression. Penmanship, word choice, and spelling all contribute to possible narratives about who that person is and what they are like. My recreating the letters is an extended concentration on peoples’ inner lives and the ways they express their thoughts through writing.

Wanneer een printer de verlichte waterdruppels in een welbepaald patroon lost kunnen de vormen van de aansturende computer worden weergegeven. Een nog verder verbeterde versie van het voorbeeld dat ik 2008 toonde. Je kan de Japanse watergeletterdheid ondertussen ook, zoals je hierboven kan zien, in het Japanse treinstation van Osaka bewonderen. (gorimon via likecool)

iniaturen waren oorspronkelijk de eerste letter van een paragraaf die in het rood werden ingekleurd. Dat door de Romeinen als een herkenningspunt in de tekst werd gebruikt. Het was toen namelijk de gewoonte om de teksten in één stuk door, zonder leestekens of adem ruimtes, te schrijven. De naam miniatuur is dan ook afkomstig van het Latijnse "minium", dat "rode verf" betekent.

Om later later deze betekenis te zien verruimd worden naar het versieren en illustreren van het schrift. Zo bestonden er verschillende categoriën van versiering in de middeleeuwse boekkunst. Zoals het levendiger maken van initialen met sierlijk penwerk.

(uit het getijdenboek van Katharina van Kleef)

Het versieren met geometrische motieven, rankwerk of met bloemen gedecoreerde initialen. Vaak in combinate met fantastische of monsterachtige wezens. En personages als acrobaten die de vorm van een letter nabootsen, of waarbij het oog van de letter het tafereel omsluit.

Pas in de 16e eeuw werd het woord in de term portretminiatuur opgenomen. Een verwijzing naar een portret geschilderd op een klein rond of ovalen plaatje van ivoor of hout. Waaraan het zijn referentie voor kleine afmetingen.

Een vorm van letterkunst die je met de bijbel van Anjou, nog niet zo lang geleden, in Leuven kon bewonderen. Gelukkig werd er voor het herinbinden van het werk eerst een gedigitaliseerde variant gemaakt die je hier kan inkijken. (via Vlaamse miniaturen van Maurits Smeyers uitgegeven bij het Leuvense Davidsfonds, Wikipedia en afbeelding 1, 2)

Op de Berlijnse IFA conferentie van 2010 werd een printer voorgesteld die in staat is om schuimen letters te maken.  Door bubbels uit een vorm te blazen en die na enkele tellen af te snijden.  Ideaal voor een promotioneel schuim feestje. (via)

Tijdens de afgelopen zomermaanden reed Nick Newcomen met een gps rond in de VS. Op een speciaal uitgestippelde weg die hem toeliet om letters te vormen. Door aan de hand van een gps logger vorm te geven aan het bericht. Door het toestel systematisch aan en uit te zetten per letter. Dat uiteindelijk als "Read Ayn Rand." leest.

Waarvoor hij zo'n 12238 mijl of 19695 km veer reed over een dertig tal staten. Het gevormde beeld en de reisweg kan je hier via Google Earth bekijken. De bedoeling van het hele opzet is, zoals de afbeelding hint, om de literatuur (oa. The Fountenhead en Atlas Shrugged) en het gedachtengoed (vnl. objectivisme) van de Amerikaans/Russische schrijfster/filosofe te promoten.

Dat geïnspireerd lijkt op het gefakte kunstwerk van Erik Nordenenkar. Onder een gelijkaardige titel, namelijk "the world biggest writing".  Waar er ondertussen al tal van spoofs op gemaakt zijn.  Zoals dit "read a book, any book will do.".

Een ambigram is een, vaak gekalligrafeerde, tekst die bij het omdraaien een zelfde of andere betekenis heeft. Het woord zelf is een samenstelling van het Latijnse voorvoegsel "ambi-" dat "dubbelzinnigheid" suggereert en de Griekse stam "gram", dat "geschreven specimen" betekent. Samen betekent dit dus een dubbelzinnig op te vatten geschreven vorm.

Die al sinds het bestaan van het schrift moet bestaan. Maar waarvan de vroegst terug gevonden moedwillige versie in het werk van Peter Newell kan terug gevonden worden.  Een illustrator die de boeken van Mark Twain en Lewis Carroll van beelden voorzag.


Om in 1893 in het eigen werk dat onder de titel "Topsys & Turvys" uitbracht werd, op de laatste pagina "the end" omgekeerd leesbaar te maken als "puzzle".  Dat in 1908 overgenomen werd in de rubriek curiositeiten van het maandelijkse Britse magazine "The Strand".

Waarna het in 1970 door John Langdon, een grafisch ontwerper, en Scott Kim, een game designer, werd gepopulariseerd. Hetgeen ondermeer tot uiting komt in het werk van Dan Brown. Waarin hij als een hommage aan Langdon zijn hoofdpersonage Robert Langdon genoemd heeft.  En de techniek in het plot van het "het Bernini mysterie" integreerde.

Een diepgaandere uiteenzetting kan je in de tekst "Mathemagical Ambigrams" van Burkard Polster terugvinden.    (via 1 , 2)

E.B. Portret

Dat één beeld duizend woorden waard is, is een gekende zegswijze. Maar je kan die duizend woorden ook gebruiken om je beeld mee te vormen. Iets waar de design site HongKiat nog 25 andere voorbeelden van vond.  Een originele manier om tegelijkertijd een beeld en de bijhorende informatie mee te geven.

Bono links en Marilyn Manson rechts

Het gekendste symbool van Hollywood zijn wellicht de letters die je boven de stad haar naam spellen. Die hun herkomst vinden in een reclame bord dat "Hollywoodland" aangaf. Met de bedoeling om mensen warm te maken om in de heuvels boven Hollywood te gaan wonen.

Een methode die reeds eerder gebruikt was geweest werd door H.J. Whitley om reclame te maken voor zijn verkaveling, namelijk "Whitley Heights". En die de man aan zijn vriend en eigenaar van de Los Angeles Time krant aanrade om hun land op die manier te adverteren.

De kunstenaar Pablo Lehmann weet in zijn werken zowel de houder als de inhoud te vermengen door er alfbatische tekens in te verwerken.  (via)

Deze actie is een onderdeel van een campagne tegen het spuiten van graffiti op daar niet voor voorziene plaatsen.  Om aan te tonen dat het niet prettig is als iemand over jouw eigendom gaat schrijven.  Een originele en kunstige manier om het probleem aan te kaarten.

Dat ze in Japan goed zijn in technologische snufjes weten de meeste vermoed ik. Maar heb je ooit al zoiets gezien?