In februari had ik het al is over het Duitstalige open domein liedjesboek. Dat toen nog in aanmaak was maar waar ondertussen al een eerste versie van bestaat. Die in 54 800 liedjes boeken zijn afgedrukt om over tal van kleuterscholen verdeeld te worden.

Voor een Vlaams / Nederlandse versie kan er alvast inspiratie gevonden worden op archive.org en Google Books. Hetgeen een leuk middel kan zijn om de bibliotheek beter te profileren als een open alternatief. (via nerdcore)

Net als het in België onlangs het geval is geworden, is GEMA in Duitsland geld gaan vragen voor het gebruik van partituren in kinderopvang, kleuter- en lagere scholen. Waarbij elk individuele kopie moet worden gemeld.

Als reactie hierop kwam de Piratenpartij met het idee om een liedjesboek met werken uit het publieke domein uit te werken. Iets waar ze al eerder ervaring in hadden door het maken van een combinatie aan soortgelijke kerstliederen. Met de bedoeling dat de inhoud wel vrij mag gekopieerd worden, zonder enige administratieve verplichtingen.

Maar daarnaast zal het ook als een referentie punt gaan gelden. Door de de onzekerheid of het liedje al dan niet, na een bescherming van 70 jaar, tot het publiek domein behoort weg te nemen. Met alle mogelijke gevolgen voor de verkoop in het commerciële circuit.

Iets dat zich vanaf maart zal uitwijzen, indien er voldoende vrijwilligers, een verdeler en sponsers gevonden worden. Zodat het 52 tellende publiek domein liedjesboek gratis naar zo'n 50 299 kleuterscholen en kinderdagverblijven zullen verzonden worden en digitaal beschikbaar beschikbaar gemaakt.

Een originele oplossing, die tegelijkertijd ook dat onderdeel van het erfgoed helpt te bewaren. Beslist een project waar ik voor een Nederlandse variant mijn schouders wil onder zetten. Zeker als ik dit in de 20% zelf te besteden tijd zou mogen doen. (via nerdcore en afbeelding 1, 2)

Net zoals er enige tijd terug aan de mensen gevraagd werd wat een browser volgens hen is (New-York, Rotterdam), wordt dit ook voor de rechten van de mens gedaan in dit kortfilmpje van "Youth for Human Rights".  Waarbij je ook meer tekst en uitleg krijgt over hoe deze 30 rechten tot stand zijn gekomen.  (via)

"Standing up to Madness" is de titel van het boek waarover het filmpje hierboven gaat. Een verhaal van hoe enkele Amerikaanse bibliothecarissen in de bres springen om de rechten van hun gebruikers te vrijwaren.

Het verhaal doet erg denken aan eerdere pogingen van de Amerikaanse overheid om aan soortgelijke informatie over de ontleners van bepaalde boeken te bemachtigen.  Zoals het in de, uit 1995 datterende,  film klassieker "Seven" ter sprake kwam.

"Later that day, using an FBI contact, Somerset gets a list of library patrons who have borrowed books related to the seven deadly sins."

Net wanneer je dacht dat het debat rond internet neutraliteit enkel in de V.S. hoefde gevoerd te worden, komt het Europese Parlement met een erg gelijkaardig onderwerp op de proppen.  Al wordt het deze keer in een andere verpakking met een andere uitleg aangeboden.

De komende stemronde gaat dan ook niet rechtstreeks over de begrenzing van het internet, maar opent er wel de poorten voor door de providers zichzelf te laten reguleren. Een rare gedachte in tijden waar we de gevolgen van teveel deregulering kunnen zien.

Het is dan ook belangrijk om binnen de twee dagen (tot de 29ste) je stem te laten horen aan je Europese vertegenwoordiger(s) indien je nog iets aan het voorstel wenst te veranderen.  Daarna kan je enkel nog je bezorgdheid uiten in afwachting van de stemming op 5 mei. (via Medium4You)

Het wetsvoorstel van de Franse minister van Cultuur (Christine Albanel) rond de bestraffing van het herhaaldelijk betrapte downloaders van illegale software, is door de lokale Senaat verworpen.  Omdat deze het oneens is met de zwaarste straf die het voorstel oplegt, namelijk het ontzeggen van de toegang tot het internet.

In haar argumentatie haalt ze hierbij aan dat dit de gelijkheid tussen de mensen zou gaan verbreken.   Maar dat dit bovendien ook erg problematische gevolgen kan hebben voor alle andere diensten die via dit mediuum lopen, zoals de telefoon bijvoorbeeld.



Ook de Europese Commissie volgt deze zaak op en heeft de Franse overheid al laten weten dat er van deze vorm van sanctioneren geen sprake kan zijn. Omdat ze de Europese conventie van de rechten van de mens overtreden.

Het lijkt mij alvast een erg goede zaak dat men hier erg voorzichtig mee omspringt. Want het internet krijgt een steeds belangrijker wordend aandeel in ons leven.  Het zou dan ook bijzonder onbezonnen zijn om hier mensen volledig van te gaan afsluiten.

via

De Vlaamse scholen hebben onlangs van de beheersvennootschap van muziekuitgevers (SEMU) te horen gekregen dat ze een nieuwe taks op muziek moeten betalen.

Hierbij eist SEMU dat de scholen een licentie  zouden nemen voor het kopiëren van liedjesteksten en partituren. Waarbij er per leerling van het secundaire een bijdrage van 2,77 euro moet betaalt worden. Voor kleuters eisen ze slechts 77 cent en voor leerlingen op de basisschool wordt dat 1,77 euro.

Populaire liedjes, zoals "klein klein kleutertje ", waarvan de leerkrachten vaak liedjesteksten en notenbalken vaak kopiëren zouden door het betalen van de toelage niet langer illegaal zijn.

Nu vraag ik mij toch af hoe SEMU plotseling met zulke eisen kan afkomen?  Want wie vertegenwoordig je en betaal je dan ook uit voor liedjes waarvan de auteurs onbekend zijn?

We lijken wel af te stevenen naar een maatschappij waarbij je voor alles een reden kan verzinnen waarom er wel rechten moeten worden op betaald.  Kan dat zomaar allemaal?  Het lijkt mij een interessant gegeven om in een Europese context behandeld te zien worden aangezien de aanpak wel erg verschilt van land tot land.