"A Facebook Update In Real Life" geeft weer hoe de immer verandere Facebook omgeving zou aanvoelen als je in het echte leven ook steeds al je instellingen moest herbevestigen.

Facebook komt met een eigen zoekmachine met de naam Graph Search. Die aan de hand van gedeelde informatie resultaten weergeeft. Waardoor het hanteren van de juiste privacy instellingen nog belangrijker wordt. In het filmpje hieronder toont Julia Tang hoe je dit doet.

"Every day people use Facebook and discover things from their friends and the businesses and brands they’re connected to. Whether it’s seeing a movie recommendation from a friend in their News Feed, finding out about a great sale from their favorite store’s Page, or checking out a new game a friend just played, people are getting relevant information through the social graph." 

-Facebook Studio

Iets waar Google in 2009 met de Google Social Search ook mee heeft geëxperimenteerd. En wellicht op een andere manier terugkomt, zoals bijvoorbeeld als een implementatie in Google Now of Google Glass.

PrivacyFix is een toepassing voor de Chrome en Firefox browsers die je toelaat om op een overzichtelijke manier je privacy settings in te stellen. Zodat je steeds weet welke gegevens je met welke websites deelt. (via dvice)

Vandaag komt YouTube met een nieuwe optie voor de dag, met name het onherkenbaar maken van gezichten in filmpjes. Zodat mensen die dat wensen op een vrije manier hun mening kunnen delen, zonder dat ze daarvoor hun identiteit moeten prijsgeven.

Het wazig maken van gezichten is al enige tijd de standaard bij het maken van documentaires en verslaggeving bij TV-zenders. Aangezien het internet en zeker YouTube die rol al gradueel heeft overgenomen is het niet onlogisch dat dit ondertussen ook online kan.

Zelfs al is het systeem nog niet waterdicht is het alvast een mooi begin. Dat na zijn startfase systematisch verbeterd zal worden. Waardoor er wellicht bijkomende mogelijkheden zullen komen zodat je kan aanduiden wie er je juist allemaal onherkenbaar moet zijn.

Google lanceerde onlangs de Google Street View voor België. Die internetgebruikers panoramische beelden van locaties zal kunnen tonen. Belgische steden en hun monumenten kunnen daardoor bezocht worden zonder je te hoeven verplaatsen.

En net als bij de uitrol in andere landen zijn er ook hier vragen omtrent de privacy. Ook al krijg je niet meer te zien dan wanneer je vanuit een publieke plaats kijkt. Waarbij mensen en hun nummerplaten onherkenbaar gemaakt worden. En je mits een vraag aan de Privacy Commissie de afbeelding van je woning laten verwijderen.

Al zou dat meer een illusie van veiligheid geven bij de confrontatie van wat iedereen anders ook kan zien. Bovendien zijn de beelden ook al minstens zes maanden oud. Zoals de ondertussen verwijderde sticker op de Kortrijkse bibliotheek etalage aantoont. Maar wel handig blijft om je te oriënteren of op voorhand uit te zoeken waar je naartoe moet.

Twee mannen vragen, onder de naam "The Offline Social Network", mensen op straat dezelfde informatie als wanneer je je op Facebook inschrijft. Een humoristische kijk op je privacy en wat je liever voor jezelf zou willen houden.

Sonny Side Films verfilmde de boodschap van Ross Gardiner over het gebruik van Facebook. Samengevat komt het erop neer dat je erover nadenkt eer je iets de wereld instuurt. Een zekere matiging geen kwaad zou kunnen. En een digitale leven geen alternatief maar een aanvulling is. Hetgeen voor zowat elke, al dan niet digitale, activiteit van toepassing is zoals de 206e twaggie demonstreert.

Waarbij je je zelf misschien verplicht zou gaan voelen om een relatie te gaan simuleren aan de hand van "cloud girlfriend".  Iets dat lijkt verder te bouwen op de eerder uitgezette lijn van de "Facebook breakup notifier". Die je verwittigt wanneer een, door jou gespecificeerd persoon, van status veranderd.


Zonder je waakzaamheid te verliezen dat je naam of foto's niet in advertentie opduiken. Hetgeen je kan uitschankelen door bij "Account", "Account instelling", "Facebook Ads", zowel "advertenties op platformpagina's mogen mijn gegevens laten zien" als "mijn sociale acties in facebook-advertenties laten zien" op niemand zet.

Op het eerste zicht lijkt zo'n reclame niet zo erg dat ze uit je eigen voorkeuren in een reclame overneemt. Maar omdat Facebook al een zekere voorgeschiedenis met zich meesleurt rond het gebruik van persoonlijke data in advertenties, zoals destijds met de profielfoto's, kan een preventieve actie wel een goed gedacht zijn. (via Shoebox blog, Presurfer)

In Amerikaanse tv-reeksen krijg je vrij regelmatig te horen dat je eigen woorden tegen jou gebruikt kunnen worden.  Iets dat in het WiseGuy filmpje hierboven even goed, "al wat je bericht kan tegen jou gebruikt worden", had kunnen zijn.

Tijdens een sollicitatie gesprek krijgt een niets vermoedende sollicitant die zijn cv wat heeft opgesmukt een screening aan de hand van zijn Facebook profiel.  Waarbij zich al snel een beeld begint te vormen van wie hij juist is.

Je kan jezelf natuurlijk steeds afschermen door middel van privacy instellingen.  Maar zoals Eric Schmidt ooit zei : "if you want privacy, do you have something to hide".  Hetgeen uiteraard waar is, tenzij je ervoor vreest dat iets volkomen uit zijn context wordt gehaald, zonder een kans te krijgen om je te verdedigen. (via)

extra : Net als YouTube heeft nu ook Vimeo een aangepaste code die het afspelen van hun filmpjes op toestellen als de iPhone, iPad en andere mogelijk maakt.  Een verandering die in vergelijking met de embedded YouTube speler niet zo opvalt.

"Standing up to Madness" is de titel van het boek waarover het filmpje hierboven gaat. Een verhaal van hoe enkele Amerikaanse bibliothecarissen in de bres springen om de rechten van hun gebruikers te vrijwaren.

Het verhaal doet erg denken aan eerdere pogingen van de Amerikaanse overheid om aan soortgelijke informatie over de ontleners van bepaalde boeken te bemachtigen.  Zoals het in de, uit 1995 datterende,  film klassieker "Seven" ter sprake kwam.

"Later that day, using an FBI contact, Somerset gets a list of library patrons who have borrowed books related to the seven deadly sins."

Tegenwoordig zijn er steeds nieuwe innovaties die doen verbazen. Zoals deze technologie die het mogelijk maakt om sleutels die op camera beelden verschijnen automatisch te laten dupliceren.

Blijkbaar komt elke groeve en verhoging overeen met een numerieke code. Die je toelaat om deze perfect te kunnen namaken. Dat melden alvast de auteurs van de software : "UCSD's Jacobs School of Engineering".

Wat weer een extra reden is om voorzicht te zijn met wat je on-line zet. Zeker als je foto's upload waarin je sleutels te zien zijn.

via

Het net kent steeds meer en meer sociale netwerken, waarbij je eerst moet toestemmen met een "privacy policy".  Al worden deze meestal niet of maar oppervlakkig gelezen.

En dat is misschien niet altijd een even goed idee, ...



Het is niet zozeer welke informatie ze zoal van jou afnemen, maar wat ze met die informatie doen.  Geven ze ze door aan derden die je dan vervolgens gaan aanschrijven?  Of zal dit enkel gebruikt worden voor marktonderzoek?

Vragen waarvoor je onrechtstreeks je akkoord geeft, doordat je een vinkje zet of op "I agree" hebt geklikt.  Het zou daarom ook nuttig zijn om te pleiten om dergelijke dingen op een duidelijkere manier kenbaar te maken en een korte samenvatting weer te laten geven in het begin van de "privacy policy".

Iets dat Google, Microsoft, Yahoo! en vele andere bedrijven al op hun manier mee bezig zijn.

Recentelijk zijn de Amerikaanse douaniers overgegaan tot de systematische vasthouding van alle elektronische apparatuur die je er meeneemt.  Verdacht of niet, iedereen moet er onder door.

Nu vraag ik mij toch af of er echt iemand gelooft dat dit echt nog binnen het kader van het terrorisme bestrijding kan verkocht worden?   Vooral omdat ik mij niet kan inbeelden dat er in dit digitaal tijdperk niet op een heel wat discretere manier informatie kan doorgesluisd worden via het internet.

Je kan je wel de bedenking maken, dat dat misschien net de bedoeling is, maar  dat lijkt mij dan wel een rare zet als je weet hoe groot het internet ondertussen wel niet is geworden.  Maar misschien zit er wel iemand tussen die een bestandje heeft staan met het de naam "Supergeheime documten" ...