Met Twitlogo kan je je een zelf ingegeven naam er laten uitzien als het Twitter logo.  Al kan je zelf wel bepalen hoe groot de weergave juist moet zijn en in welke kleuren.  Een originele manier om je site en artikelen aan de hand van een erg herkenbare stijl in te kleden.  (via Dutch Cowboys)

Ik liep mij toch al enige tijd af te vragen waarom sommige verpakkingen waarop het recyclage logo stond niet werden aanvaard door de ophaaldiensten.  Het leek mij een misterie te gaan blijven, totdat ik gisteren bij de kapper EOS opensloeg en er een kort artikel las over net die reden.

Volgens het artikel had ik het namelijk, als vele anderen blijkbaar, misbegrepen.  Het logo dat ik dacht te herkennen als zijnde het recyclage teken, was eigenlijk een ander teken dat iets geheel anders wou zeggen dan ik gedacht had.  Het betekent namelijk dat de fabrikanten een bijdrage betaalden voor de afvalverwerking van hun producten.

Achteraf gezien, had ik er ook via Wikipedia kunnen achterkomen.  Al is het nooit in mij opgekomen om daar te gaan kijken net omdat ik er zo overtuigd van was dat dat net het recyclage teken was.  Maar goed, dat weten we ondertussen ook al weer.

Zo ben ik dankzij die encyclopedie ondertussen ook bij de Japanse en Taiwanese versies van het logo gekomen.  Waarbij de Taiwanese versie mij toch wel erg doet denken aan een optische illusie waarin je een swastika kan herkennen, afhankelijk van hoe je er naar kijkt. 

Een symbool dat vooral in het Oosten een heel andere betekennis inhoud dan in het Westen.  Het beste bewijs daarvan is de rode swastika, een Aziatische variant van ons rode kruis.

Hoe dan ook het eerder vermelde artikel gaf mij een waar Mythbusters gevoel dat ik graag wil doorgeven.  Meer informatie over andere en diepgaandere recyclage logo's kan je zowel hier als hier terugvinden.

Dankzij dit artikel uit Wired komen we weer net iets meer te weten over de geschiedenis van Google.  Meer bepaald over hoe ze tot hun kleurrijk logo zijn gekomen.


Zowel Sergey Brin als Larry Page hadden hier niet onmiddellijk ideeën voor.  Dat is dan ook de reden waarom ze hiervoor hun gemeenschappelijke vriend (Ruth Kedar) aanspraken.


Van in het begin was het duidelijk dat ze beiden meer wilden gaan doen met het logo dan dat het enkel een logo zou zijn vertelt Ruth.  Iets waar wellicht de Google doodles uit gegroeid zijn.


Ze wou het logo vooral leesbaar houden en van daaruit extra's gaan toevoegen die het geheel een meer speelse indruk gaven.  Iets dat beide stichters wel wisten te apprecieren want het deed hen automatisch denken aan een Chinese vinger val.


In het ondertussen redelijke oude spel, Sid Meier's Alpha Centauri, is er een gezegde dat zegt dat je in de ziel van je tegenstander kan kijken en hem beter begrijpen door zijn logo's en symbolen te gaan ontleden.


Iets dat je ook met deze logo's kan gaan doen.  Ik zie er alvast een interesse in de wetenschappen, speelsheid, creativiteit en een focus op het aangenaam zoeken binnen allerhande media binnen een aanvaardbare tijd en dito resultaten.