"Dos-à-dos" (rug tot rug) is een term uit het boekbinden. Het verwijst naar werken waarbij een deel van de kaft gedeeld wordt met de rug van een ander werk. Dat, om gelezen te worden, steeds moet worden omgedraaid. Een techniek die voornamelijk gebruikt werd voor werken met meerdere volumes. Dat voornamelijk in de 16e en 17e eeuw gebruikt werd, al maakte het gebruik in de 20e eeuw een revival. (via)

"Fore-edge painting" is een term waarmee er verwezen wordt naar een geschilderd tafereel op de zijkant van een boek. Iets waarvan er twee vormen bestaan. Met name die waarbij het tafereel zichtbaar wordt door de bundel lichtjes te buigen en die waarbij het boek gesloten moet blijven.


De eerste soort is geïllustreerd aan de hand van vier volumes. Werken uit een reeks dat de Schotse auteur Robert Mudie in 1837 uitgaf. Die afkomstig zijn uit "the Special Collections & University Archives" van "the University of Iowa".



Het tweede type kan je hieronder zien en komt uit de vaste collectie van de "Topeka Shawnee County Public Library". (via)

Thomas Wightman is een kunstenaar die naast tal van andere projecten ook boeken besnijd. Om zo aan de hand van symboliek een boodschap mee te geven.

Zoals in 'Derailing my train of thought', waar een ontspoorde trein gebruikt wordt om de gevolgen van OCD op iemands leven weer te geven.

Net als in 'Drowning from Obsession' waar het beeld van een zinkende boot in een waterkolk de vergelijking aangaat met de emoties bij een paniekaanval.

Het Israelische reclamebureau Grey, uit Tel Aviv, maakte een campagne voor de Steimatzky boekenketen. Met de slogan : 'You're Never Alone With a Good Book'. Door slapende mensen te tonen naast het fictieve personage waarvan ze de avonturen ontdekken. (via)

Ter promotie van hun zomerprogramma bedachten enkele studenten en de 'Seattle Public Library' een ludieke actie. Door een wereldrecord voor de langste rij domino boeken (2 131) te vestigen. Met geschonken of verouderde boeken uit de collectie. Die achteraf door de 'Friends of Seattle Public Library' verkocht worden ter financiering van bibliotheek programma's en diensten. (via)

Een andere manier om boeken, kranten en tijdschriften te recycleren is om er kleding van te maken. Carrie Ann Schumacher maakte bijvoorbeeld een jurk aan de hand van 2500 bladzijden uit meerdere kopies van het boek ‘Angela Carter’s Book of Fairy Tales’. Als een manier om promotie te voeren tijdens een lezing uit het werk.


Een ander voorbeeld komt van de imgur gebruikster Jorimoo.


 Net als Jennifer Pritchard, een Britse die zich in trouwjurken heeft gespecialiseerd. Maar daarnaast ook tijdschriften en boeken een nieuw leven bezorgd. Waarvan je de stelselmatige evolutie op haar blog kan volgen.


Of je kan het zelf is uitproberen aan de hand van deze instructables voor een krantenrok.

Chanelle Collier snijd in oude hardcover boeken om een 3D scene uit het verhaal weer te geven. Om de sculptuur tot leven te brengen plaatst ze een stuk plastiek tussen de boek bladzijen en snijd ze zorgvuldig alle afbeeldingen uit met een scalpel.



Ze kwam tot dit idee nadat ze een illustratie in een architectuur boek tegenkwam waarvan ze het jammer vondt dat deze zo was weggestopt. Om hier iets aan te doen sneed ze door de cover van het boek om de afbeelding zichtbaar te maken. Waarna ze geheel nieuwe beelden met de bladzijden is gaan maken.


Hetgeen mij enigsinds doet denken aan wat Chip Kidd, een ontwerper van boek covers, wist te vertellen over hoe de inhoud gecommuniceerd werd. Omdat ze op haar eigen manier de cover van het boek veranderd.


Wat mij dan weer doet denken aan een aangepaste boeken variant van "wie is het". Door willekeurig een aantal boeken uit de boekenrekken van een bibliotheek te halen en aan de hand van de cover zoveel mogelijk juiste covers proberen te bedenken, (via)

Enkele jaren geleden had ik het al even over de werken van Mike Stilkey. Een autodidactische kunstenaar die in 2004 begon met portretten te doodlen op oude boeken. Sindsdien heeft hij een overgang naar verven gemaakt. Hierdoor leerde hij hoe hij de boeken juist moet stapelen.


Omdat elke kaft anders kan zijn er niet teveel ruimtes tussen de boeken mogen zijn. Daarom bedenkt hij pas na het stapelen welke vorm er op de boeken zal verschijnen. Door deze eerst te schetsen en vervolgens in te kleuren met acrylische inkten, kleurpotloden en lak. (via)

Innovations verkoopt USB-sticks die op kleine boekjes lijken. Dat 3000 klassieke boeken (zoals Charles Dickens, Jane Austin, Oscar Wilde, Emily Bronte, H.G. Wells) bevat. Dat je na het inpluggen zonder speciale software of internet toegang kan lezen.

Een leuke concept dat als inspiratie kan dienen voor een leuk promotioneel gadget. Bijvoorbeeld voor de promotie van het komende Vlaamse E-boek Platform. (via)

Ekaterina Panikanova schildert in de reeks "errata" op grote canvassen. Die gemaakt zijn uit een raster van openstaande boeken. Waardoor het raster meerdere beelden kan bevatten. Die door mekaar kunnen worden gemengd of integraal worden veranderd. (via)

Grote volumes boeken op een attractieve wijze presenteren is een discipline op zich. Maar in Japan is het haast een kunstvorm geworden. Wat ook wel nodig is om zich enigsinds uit het grote aanbod te kunnen onderscheiden. Door bijvoorbeeld de werken als torens of gebouwen te stappelen. In een bepaalde stijl die een grote omvang en stabiliteit bied zodat de klanten er vlot een exemplaar kunnen uithalen. (via, foto 1-2-3-4-5-6)

"The Power of Books" is een fotografische gemanipuleerde beelden waarin de designer Mladen Penev die kracht illustreert. Dat de indruk geft dat je midden in het verhaal van een levend boek zit. (via)

"The Last Bookshop" verbeeld zich een toekomst waar fysieke boeken zijn uitgestorven. Wanneer op een dag het holografische entertainment systeem van een jonge jongen faalt gaat deze op verkenning door de straten van verlaten winkels. In een vergeten steeg vindt hij er de allerlaatste boekenwinkel. Waar een oude winkelhouder voor 25 jaar aan het wachten was op een klant.

Een kortfilm dat past bij deze wereldboekendag. Dat sinds 1995 op 23 april door de UNESCO in een honderdtal landen georganiseerd wordt ter promotie van lezen, het publiceren en hun copyright. Waarmee het de Spaanse traditie overnam dat in 1923 starte om de dood van de auteur Miguel de Cervantes te herdenken.

Al gebeurde dat eigenlijk de dag ervoor. Maar aangezien ook andere bekende schrijvers (zoals oa. William Shakespeare) stierf werd de dag behouden. Al klopt ook die datum niet helemaal omdat er toen twee niet gelijklopende kalender systemen, met name de Gregoriaanse en de Juliaanse, werden gehanteerd.

In de Canebière wijk van Marseille (Frankrijk) staat er sinds 2009 een multifunctionele giraf. Door ook als boeken uitwisselpunt te fungeren. Een kunstwerk van Jean-Michel Rubio. Die Zarafa, de naam van de giraf, uit 3000 paperbacks maakte. In 2010 werd het werk echter afgebrand door vandalen, waardoor het werk vervangen werd door een moeder en haar baby giraf. Die voor een uitwisselpunt blijven zorgen. (les amis de zarafas via neatorama met afbeelding)

Isidore of Seville (560-636) is de patroonheilige van het internet. Een titel die hij ondermeer te danken heeft aan een nominatie van wijlen paus Johannes Paulus II.

Een andere reden was dat hij ondermeer een twintigdelig werk (etymologiae) had geschreven die zoveel mogelijk van alle toenmalige menselijke kennis probeerde te omvatten in het vereenvoudigd Latijn.

Een werk dat menig hielp op hun zoektocht naar kennis. Al had hij even goed de patroonheilige voor Wikipedia kunnen zijn, want de etymologiae wordt aanschouwd als één van de vroegste voorbeelden van een encyclopedie van de menselijke kennis. (via neatorama en wikipedia)

Jodi Harvey snijd figuren uit boeken. Daarbij laat ze zich steeds inspireren door bepaalde scenes de boeken die ze gebruikt. Zoals Harry, Hermione en Ron in "The Deathly Hallows", Tom Sawyer en Huckelberry Finn in "The Adventures of Tom Sawyer" en een draak en ridder uit "The War of Souls". De werkjes kan je zelf proberen na te maken of via haar Etsy winkel bestellen. (via io9)

Voor de week van de smaak had ik het al eerder over een orkest met groenten en een eetbaar kookboek. De grafische ontwerper Dinah Fried bedacht daar nog een derde aanvulling op door de gerechten die in een aantal bekende boeken vermeld staan te fotograferen. Een originele manier om het verhaal tot leven te roepen. Zo illustreert de linkse foto "Oliver Twist" en de rechtse foto "Alice in Wonderland". (via nerdcore)

Op het einde van de "Henszlmann Imre utca" straat in Boedapest (Hongarije) staat een speciale fontein. Die bij elke water opstoot de illusie geeft dat er een bladzijde uit een boek wordt omgedraaid. (via neatorama)

Heinrich Hoffman (13 juni 1809 - 20 september 1894), een Duitse psychiater, schreef in 1845 "Struwwelpeter".

Een klassiek Duits kinderboek met moraliserende verhalen waarin kinderen bij ongewenst gedrag gestraft worden.

Nadat hij met kerstmis geen goed kinderboek naar zijn smaak kon vinden voor zijn driejarig zoontje.

Dat later in tal van talen opvolging zou krijgen. Zoals deze versie van Walter Hyn uit 1911. (via io9 met gutenberg en wikipedia)

Thomas Allen maakt cut-out kunstwerkjes door vormen uit de cover van boeken te snijden. Op zo'n manier dat ze iets vertellen over de inhoud van het boek waaruit ze komen. In dit geval heten de werken van links naar rechts "King Azaz", "Spelling Bee" en "Rhyme and Reason". (via laughing squid)