"Scarf" is een animatie over een fietser met een iets te lange sjaal. (half giraffe via vimeo)

Vandaag, 29 februari, is een schrikkeldag. Een dag die aan bepaalde jaren wordt toegevoegd omdat een jaar uit 365 en een kwart aantal dagen bestaat. Waardoor er om de vier jaar een dag bijkomt en het jaar even uit 366 dagen bestaat.

Tenzij er met een, van de algemene standaard, afwijkende kalender wordt gewerkt. Hetgeen vroeger, in de Juliaanse kalender, al vaker voorkwam door een ongenummerde dag tussen de 23ste en 24ste in te lasten. Een gebruik dat sinds de Gregoriaanse kalender is stopgezet. Maar sommige kalenders hanteren wel nog 30 en of 31 februari.

Een gebruik waarvan de betekenis verwoven zit in het daarvoor gebruikte woord. Met name de term "schrikkel" die verwijst naar het Middelnederlandse "scricken". Dat oorspronkelijk "met grote passen lopen" en "springen" kon betekenen. Meer uitleg en achtergrond over het ontstaan van schrikkeldagen krijg je in de filmpjes van "minute physics" en "CGP Grey".

Vandaag is het 220 jaar geleden dat Gioachino Antonio Rossini (29 februari 1792 – 13 november 1868) geboren werd. Een Italiaanse componist die een veertigtal opera's schreef. Maar ook kerk,  kamer en instrumentale muziek, net als piano stukken.

Waarvan de bekendste stukken wellicht de Italiaanse komedies "De barbier van Sevilla" en "Cinderella" en de Franstalige verhalen "Mozes in Egypte" en "Guillaume Tell" zijn. Die hem tot één van de meest populaire opera componisten maakte. Dankzij de liedjesachtige melodie van zijn muziek werd hij vaak omschreven als de Italiaanse Mozart.

Net als Mozart werd hij geboren in een familie van muzikanten en genoot hij reeds vanaf zijn zesde van een muzikale opleiding. Waarna hij triangel speelde in de muzikale groep van zijn vader. Om op zijn 18ste voor het eerst een zelfgeschreven opera te zien worden opgevoerd, met name "Het Huwelijks Contract". Voor die leeftijd had hij nog andere, maar onopgevoerde, stukken geschreven.

Rond zijn dertigste levensjaar kwam hij al schrijvend in contact met Beethoven die hem het volgende zei : “Ah, Rossini. Dus jij bent de componist van 'De barbier van Sevilla'. Ik feliciteer u. Het zal gespeeld worden zolang de Italiaanse opera bestaat. Probeer nooit om iets anders dan opera te schrijven, een andere stijl zou je natuur geweld aandoen.”


Na zijn dood stelde Giuseppe Verdi een samenwerking met twaalf andere componisten voor om een Requiem voor Rossini te schrijven dat op de eerste verjaardag van zijn dood zou worden gebracht. Hoewel de muziek geschreven was werd het kort voor het in première ging gaan afgevoerd. Om in 1989, 21 jaar na datum, dan toch te worden uitgevoerd. (via google met wikipedia en afbeelding)

Zoals elk jaar werden afgelopen zondag de Oscars uitgereikt. Met het volgende resultaat als gevolg :

• 5 Hugo : Beste camerawerk, Beste art direction, Beste sound editing, Beste sound mixing, Beste special effects
• 5 The Artist : Beste film, Beste acteur, Beste regie, Beste muziek, Beste kostuum
• 2 The Iron Lady : Beste actrice, Beste make-up
• 1 A Seperation : Beste buitenlandse film
• 1 Beginners : Beste mannelijke bijrol
• 1 Midnight in Paris : Beste originele scenario
• 1 Rango : Beste animatiefilm
• 1 Saving Face : Beste korte documentaire
• 1 The Descendants : Beste bewerkte scenario
• 1 The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore : Beste korte animatie
• 1 The Girl with the Dragon Tattoo : Beste editing
• 1 The Help : Beste vrouwelijke bijrol
• 1 The Muppets : Beste song
• 1 The Shore : Beste kortfilm
• 1 Undefeated : Beste documentaire

(via movieclips en telegraaf met wikipedia)

Aansluitend bij de vriendschapen past zeker de "Holy Sheep". Een geanimeerde komedie over een herder die probeert om naar de kerk te gaan. Maar dat is zonder zijn kudde gerekend. Gemaakt door Justin Farris voor de "Ringling College of Art + Design". (via vimeo)

De animatie "friendsheep" is een samentrekking van de termen vriendschap en schapen. Het gaat dan ook over de vriendschap die een wolf probeert af te sluiten met de schapen op zijn nieuw werk. (via vimeo)

"The German" is een kortfilm van de Iers regisseur Nick Ryan. Over een Britse piloot die zijn Duitse tegenstander zowel in de lucht als op de grond neerhaalt. Al is het niet even eenvoudig om iemand neer te schieten die je in de ogen kan kijken. (via one cool thing a day)

Een talenbad is een vrij goed ingeburgerd begrip. Maar een kennisbad? Wel neem een metalen frame waartegen je, in stukken gesneden, boeken bevestigt. Om daarna enkele lagen hars aan te brengen zodat het ook functioneel kan worden ingezet.

The idea is of immersing oneself in knowledge, books, truths, and 'cleaning' or ‘purifying’ one's mind with from external, every day life bombarding from media, by reading ad reflecting on books,- ‘pure sources’, which is of course, metaphorical, implying we can become polluted by ideas of truths and knowledge, which we can only 'clean' by reading our way through to our own ideas and reflections.

Bij het verlaten van het bad laat je vervolgens voetsporen na. Die, net als water, kennis achter laten. Een zoveelste manier om meer te doen met te wieden werken. (via the blog on the bookshelf en who cares about that)

Vandaag verwijst de Google doodle naar Heinrich Rudolf Hertz (22 februari 1857 – 1 januari 1894). Een Duitse natuurkundige die voor het eerst radio golven verzond en ontving. Hetgeen het pad effende voor tal van technologieën (radio, televisie, radar, ed.). Zo evolueerde de draadloze communicatie bijvoorbeeld van draadloze telegrafie naar WiFi.

Het zal dan ook niet verbazen dat hij daarvoor reeds op tal van verschillende wijzen geëerd werd. Zo werd, naast tal van andere eerbetoningen, de eenheid "hertz" of "Hz" in 1930 vastgelegd en werd een krater op de maan naar hem genoemd.

In vergelijking met vorige doodles waarbij Javascript en HTML5 werd gebruikt is deze gemaakt aan de hand van een eenvoudige gif. Mogelijk een verwijzing naar de vereenvoudiging dat Heinrich Hertz op het theoretische werk van James Clerk Maxwell had gemaakt. (via google met wikipedia)

Esther is een dakloze vrouw die een vuilnisbelt doorzoekt. Ze slaat de nog bruikbare voorwerpen, die ze tegen komt, over. Want ze geeft de voorkeur aan beschadigd en oude dingen. Tot ze haar schat tegenkomt.

"Treasure" is een verhaal dat Chelsea Bartlett voor haar eindwerk aan de "Ringling College of Art and Design" maakte. Dat door de acties van het personage lijken te verwijzen naar de waarde oudere dingen. Zowel op menselijk vlak als op het vlak van recyclage.

Als je een bibliotheek binnen komt merk je vaak dat er themastanden zijn. Iets dat zou kunnen gekoppeld worden aan maandelijkse tot leven gekomen standen. Waarbij muzikanten aan de hand van covers inspelen op de actualiteit van het moment.

Zoals bij een nationale stakingsdag,Valentijn of het plotse overlijden van een muzikant. Waardoor je collectie zowel iets herkenbaars als een uniek kantje meekrijgt. Dat je, doordat het covers zijn, kan gebruiken om je digitale aanwezigheid te voeden.
 
Wanneer er plots een muzikant zou sterven kan je nog steeds uit dat repertoire liedjes halen die bij je thema passen.Toen Whitney Houston op 11 februari stierf kon er ondermeer door "I will always love you" een brug geslagen worden tussen een homage en Valentijn. (met wikipedia)

"DreamGiver" is een animatie van de "Brigham Young University's Center for Animation". Over hoe op een normale avond dromen tot stand komen. Zowel goede als slechte. Zeker wannneer een boek over mythologie per ongeluk tot leven komt. De perfecte animatie voor het slapen gaan. (vimeo via cartoon brew)

"Moving Takahasi" is een kortfilm waarin een ambitieuse verhuiser is overrompeld, wanneer hij ontdekt dat een van de achtergelaten meubels het bed van een suicidale dochter met nog 20 minuten te leven is. In een regie en met een verhaal van Josh Soskin. (via short of the week)

In Washington DC kan je in het "Center for Education and Leadership" een boeken toren van drie verdiepingen hoog zien staan. Die met 15000 verschillende titels over Abraham Lincoln is opgevuld. Het museum is dan ook op zijn nalatenschap toegespitst en bevind zicht recht tegenover het "ford theatre" waar hij werd neergeschoten.

De constructie kan mogelijk voor inspiratie zorgen om afgevoerde boeken te gaan gebruiken voor de, al dan niet tijdelijke, inkleding van een ruimte. Door met hun onconventionele opstellingswijze de aandacht te trekken. (fords via laughing squid met wikipedia)

Toki is een kleine jongen die de "Ride of passage" van zijn stam probeert uit te voeren. Het opzet daarbij is om de jungle in te trekken en met het hoofd van het grootst mogelijke dier, dat je kon vangen, terug naar het dorp te komen.

Hoe straffer je vangst hoeveel meer eer en respect je van je stamgenoten krijgt. Al kan dat ook heel wat anders uitdraaien dan je oorspronkelijk gepland had. Een animatie van het Deense "The Animation Workshop". (via animatie blog)

Google kleed Valentijn in met een geanimeerde doodle en een zeer specifieke zoekopdracht. (via google)

"To R.P. Salazar, with Love" vertelt het verhaal van twee mensen die mekaar leren kennen door een foutgeadresseerde e-mail. Hoewel er 15 000 km tussen hen beide zit start er een dialoog. Dat uiteindelijk zal leiden tot een erg mooi verhaal van hoe ze hun wederhelft hebben gevonden.

Net als in mijn eerder bericht is het doel van StoryCorps om eveneens verhalen te verzamelen :

"StoryCorps is an independent nonprofit whose mission is to provide Americans of all backgrounds and beliefs with the opportunity to record, share, and preserve the stories of our lives. Since 2003, over 50,000 everyday people have interviewed family and friends through StoryCorps. Each conversation is recorded on a free CD to share, and is preserved at the American Folklife Center at the Library of Congress. StoryCorps is one of the largest oral history projects of its kind, and millions listen to our weekly broadcasts on public radio and on our website."

Ecleptic Method monteerde tal van film fragmenten om zo het liedje "99 problems" van Jay-Z na te doen. Een opzet dat kan inspireren voor het opstellen van een quiz. Met de opdracht om zoveel mogelijk films onder de 2 minuten te benoemen. (met wikipedia)

Steven Spazuk is een kunstenaar die vuur gebruikt om te tekenen. Meer bepaald een kaars die hij hanteerd als penseel en waarvan hij het roet op de canvas bijwerkt met zijn vingers. Een proces dat hij over honderden kleinere canvassen herhaalt. Als alle stukken samen staan vormt zich daaruit een beeld. (via neatorama)

In de animatie "Clearance" brengt Lee Daniels het verhaal van een geheim agent die zijn toegangskaart verwart met zijn bibliotheekkaart. Hetgeen zijn collega's de indruk geeft dat er een indringer is. Met alle gevolgen van dien. (vimeo via kuriositas)

"Oh Internet, A Love Song" van Hannah Hart begon als een Anti-SOPA liedje. Maar uitgroeide tot een ode aan wat het internet en wat het zoal te bieden heeft. (via laughing squid)

De animatie "Slug invasion" is een film project uit 2012 voor "The Animation Workshop". Over een groep slakken die door sergeant Slak worden voorbereid om tot de aanval over te gaan. Met als doel de sappige bloem aan het andere einde van de tuin. (via kuriositas)

Siri, het spraakherkeningsprogramma op de iPhone, heeft ondertussen zijn intrede in de populaire cultuur gemaakt. Een mooie getuigenis daarvan is de kortfilm "Psycho Siri". Van de de Indie filmmakers Andrew McMurry en Nathan McMurry. Waarin ze illustreren wat er zoal zou kunnen gebeuren wanneer het programma het niet naar zijn zin heeft. (via neatorama)

Charles John Huffam Dickens (7 februari 1812 – 9 juni 1870) was een Engelse novellist uit de Victoriaanse periode. Die dankzij een aantal iconisch geworden werken naam en faam maakte. Met  levendige karakters in een welomschreven weergave van hoe het leven er toen aan toe ging.

Net als stukken uit zijn eigen leven die hij in zijn boeken verwerkte. Zo moest zijn vader de gevangenis in omdat hij zijn schulden niet kon betalen. Waardoor hij de komende drie jaar niet langer meer naar school kon gaan en moest gaan werken. Een ervaring die hem zou inspireren voor "David Copperfield" en "Great expectations".

Zijn literaire debuut begon hij als een journalist. Waardoor hij de nodige contacten legde om "Sketches by Boz" en "Pickwick Papers" te kunnen uitgeven. Hetgeen de start van een veelbelovende carrière.

Waarin hij nog tal van novelles,  een autobiografie en reisboeken schreef. Maar hij editeerde ook wekelijkse periodieken, zat liefdadigheidsinstellingen voor en schreef theaterstukken. Waarvan hij in 1851 een voorstelling mocht geven voor Queen Victoria. Hij was vaak ook in het buitenland om bijvoorbeeld lezingen tegen de slavernij in de VS te geven.

Hij populariseerde het gebruik om in maandelijkse onderdelen te schrijven. Hetgeen zijn verhalen een gekenmerkte structuur meegaven. Waarbij het einde van elke editie een cliffhanger had zodat het publiek uitkeek naar de volgende uitgave. Een gebruik dat later door vele van zijn collega's zou worden overgenomen en nu ook vaak in tv-reeksen en films kan gezien worden. (via google doodle met wikipedia)

François Roland Truffaut (6 februari 1932 - 21 oktober 1984) was zowel een film criticus als maker. Hij was één van de stichters van de "nouvelle vague". Waardoor hij uitgroeide tot een icoon van de Franse film industrie. Zelf schreef, produceerde en of acteerde hij in 25 films. Vijf meer en hij had zijn voorgenomen aantal bereikt om op pensioen te gaan en boeken te schrijven. (via google doodle met wikipedia)

Afgelopen weekend was het tweede editie van het lichtfestival van Gent. Waarvan Lieven Vanoverbeke een mooi compilatie filmpje heeft gemaakt. Zodat je de sfeer opnieuw kan beleven. Of bekijk deze foto reeks die de maker wellicht maakte voor het boek dat de regionale editie van Het Nieuwsblad, de Gentenaar, met de geselecteerde foto's wil maken.

Dit jaar heeft het lichtfestival als thema ‘Geluk’. Niet toevallig want in 2012 viert Gent het Maeterlinckjaar. Op 9 november 1911 verleende de Zweedse Academie de Nobelprijs literatuur voor dat jaar aan de auteur van Gentse origine Maurice Maeterlinck. Hij blijft tot vandaag de enige Belgische schrijver, die deze eer te beurt viel. 

Van muziek word je natuurlijk ook gelukkig. Gent werd recent nog door UNESCO uitgeroepen tot Creative City of Music. In 2012 reiken licht en muziek elkaar dan ook de hand. Muzikanten en lichtkunstenaars werken samen aan verschillende lichtprojecten.

In de animatie "Ninja vs Pirate" strijden de protagonisten om een goed beveiligde schat. (via vimeo)

Claire Brewster is een Britse kunstenaar die oude kaarten versnijd tot afbeeldingen van vogels. (via)

Lisa Nilsson is een kunstenaar die aan de hand van papier en boeken een anatomische dwarsdoorsnede van het menselijke lichaam maakt. (via neatorama)

"These pieces are made of Japanese mulberry paper and the gilded edges of old books. They are constructed by a technique of rolling and shaping narrow strips of paper called quilling or paper filigree. Quilling was first practiced by Renaissance nuns and monks who made artistic use of the gilded edges of worn out bibles, and later by 18th century ladies who made artistic use of lots of free time. I find quilling exquisitely satisfying for rendering the densely squished and lovely internal landscape of the human body in cross section."

De "Utah Valley University" maakte een korte animatie waarin ze de vlieggeschiedenis kort toelichten. Hoewel onder meer Icarus, de ontwerpen van Da Vinci, "stealth" technologie en de opkomst van het ruimte toerisme niet aan bod komen is het vrij volledig.

Over de eeuwen heen waren de grote verschuivingen vooral van ontwerpen met één naar meerdere personen. Een aandrijving die eerst natuurlijk was, maar gaandeweg van menselijk naar mechanisch evolueerde. Waarbij we onszelf in staat stelden om steeds hoger en verder te gaan vliegen tot op het punt dat het ruimtevaart werd. (met wikipedia)

“Digitals” is een kortfilm van Chris Crutchfield waarin hij op melodieuse wijze de overvloed aan digitale communicatie aangeeft. Hij inspireerde zich hiervoor op zijn eigen leven waarin hij kort na mekaar een e-mail, een sms, een telefoon bericht, Facebook berichten en Tweets ontving. Een herkenbare situatie die de vinger op de wonde weet te leggen. (via laughing squid)