"Little Princess" gaat over een klein meisje dat met een teddybeer slaapt. Wanneer zij slaapt waakt hij over haar. Daarbij gaat hij de strijd aan met het monster uit de kast.

Het komisch duo Rhett & Link maakten een muzikale clip voor de "sleep better" website. Die tips en advies geven om beter te kunnen slapen. De clip zelf bestaat uit twee bijna identieke versies waarbij je de onderlinge verschillen kan proberen te raden. (via laughing squid)

"Nap attack" is een animatie waarbij een deken en een wekker mekaar te lijf gaan. Met de bedoeling om een duttende vrouw te dwingen om tussen hen beide een keuze te maken. Het werk van Vancouver Film School student Gideon Funk. (VFS via vimeo)

Suckablood is een kortfilm dat een duister sprookje verhaalt. Waarin Tilly, het kleine meisje in het verhaal, een slechte stiefmoeder heeft. Die haar ermee bedreigt dat het monster "Suckablood" zou verschijnen indien ze opnieuw aan haar duim zou beginnen zuigen. (via kuriositas)

Prinses Betty slaapt door een narcoleptische versuffing. De koning doet daarom een beroep op zijn onderdanen om haar wakker te maken. Een waardig lookalike van Prins Charles moet zijn koninklijke buitenwijk verlaten om de prinses te redden. Maar zal Betty wakker worden met slechts een kus?

"Sleeping Betty" is een animatie dat volledig in Oost-Indische inkt is getekend. In deze, door Perrault opgetekende, klassieker verwerkte Claude Cloutier tal van onsamenhangende, anachronistische en speelse elementen uit het sprookjes universum. (via vimeo)

"DreamGiver" is een animatie van de "Brigham Young University's Center for Animation". Over hoe op een normale avond dromen tot stand komen. Zowel goede als slechte. Zeker wannneer een boek over mythologie per ongeluk tot leven komt. De perfecte animatie voor het slapen gaan. (vimeo via cartoon brew)

Een onderzoek van psychologen aan de universiteit van Cambridge, op zo'n 57 volwassenen, wist het belang van een goede nachtrust voor het opnemen van woordenschat aan te tonen.  Door net voor het slapen enkele nieuwe, maar totaal fictieve, woorden aan de vrijwilligers te laten horen.  Die de onderzoekers de volgende morgen via tests opvroegen.  Die de proefpersonen even vlot wisten te herinneren als woorden die ze reeds voor het onderzoek kenden.

Dankzij hersenscans kon er een 16-tal vrijwilligers activiteit worden vastgesteld in de hippocampus, een hersendeel dat betrokken wordt bij het aanmaken van nieuwe herinneringen, worden vastgesteld bij het voorlezen van de nieuwe woorden.  Na de slaap van alle deelnemers kon er ook vastgesteld worden dat hun neocortex,  hersengedeelte dat betrokken is bij gedachten en taal, sterk geactiveerd was.

Een leerproces dat pas in werking zou treden in de laatste fase van de slaap, beter bekend als de "slow-wave" slaap.  Waardoor een nachtrust dat niet in dat stadium kan komen door tijdsgebrek wellicht ook niet zal overgaan tot het opslaan van woorden die je tijdens de dag hebt geleerd.

Iets dat ik zelf ook al heb mogen ervaren zovele jaren terug.  Ik moest toen namelijk het gedicht Jantje zag pruimen hangen tegen de volgende morgen kunnen voordragen.   Maar ik slaagde er maar niet in om dit vanbuiten te leren.   Mijn vader raade mij toen aan om te gaan slapen en dat ik het de volgende ochtend wel zou lukken.   Wonder boven wonder bleek ik het de volgende morgend inderdaad van buiten te kennen.

Het is dan ook een goede motivator om ouders van jonge kinderen net voor het slapen gaan nog een verhaaltje (of meerdere) voor te laten lezen.  (via Knack, zie ook Telegraph)