Een andere manier om boeken, kranten en tijdschriften te recycleren is om er kleding van te maken. Carrie Ann Schumacher maakte bijvoorbeeld een jurk aan de hand van 2500 bladzijden uit meerdere kopies van het boek ‘Angela Carter’s Book of Fairy Tales’. Als een manier om promotie te voeren tijdens een lezing uit het werk.


Een ander voorbeeld komt van de imgur gebruikster Jorimoo.


 Net als Jennifer Pritchard, een Britse die zich in trouwjurken heeft gespecialiseerd. Maar daarnaast ook tijdschriften en boeken een nieuw leven bezorgd. Waarvan je de stelselmatige evolutie op haar blog kan volgen.


Of je kan het zelf is uitproberen aan de hand van deze instructables voor een krantenrok.

Een smoking is een vertrouwd en populair stuk kleding. Waarvan de naam hint naar zijn oorsprong. Het is namelijk afkomstig uit de Engelse taal. Dat in het Brits Engels een "dinner suit/jacket" heet en in Amerika als "tuxedo" wordt benoemd.

De Britse variant geeft langs deze weg aan dat dit werd gedragen bij de avondmaaltijd. Of dan toch wanneer de mannen na het eten, apart van het vrouwelijk gezelschap, naar een minder formele jas wisselden. Met de bedoeling om gezamenlijk een sigaar te roken. Op deze manier wilden ze voorkomen dat de rooklucht in de nette kleding kroop. Waarna er opnieuw van jas geruild werd.

Vaak naar een meer formele jas, zoals de "tailcoat", die langs de achterkant langer was om aan de toenmalige "black tie dress code" te kunnen voldoen. Maar omdat de midden en hogere klasse buiten deze gelegenheden (zoals bruiloften, opera, theater, formele etentjes) graag gelijkaardige, maar minder formele kleding (zoals voor sociale bezoeken, kleine bijeenkomsten en publiek entertainment) droegen werd de "tailless" variant van de jas bedacht. Die algemeen aanvaard werd wanneer de prins van Wales, die later bekend zou staan als Edward VII, het ging dragen. Waardoor het uiteindelijk uitgroeide tot de nieuwe dress code standaard.

De alternatieve benaming in de Verenigde Staten stamt dan weer af van de plaats waar dit gepopulariseerd werd. Hoe dit juist gebeurd is kent meerdere versies. Al delen ze wel het feit dat op de ene of op de andere manier de introducerende persoon uit of langs Engeland kwam. Jessica Oreck ligt voor Ted een van deze verhalen toe. Meer en uitgebreidere uitleg over dit onderwerp kan je hier vinden. (met 1, 2)

Ontwerpster Tori Iannarino maakt sjaals aan de hand van werken die in het publiek domein zijn verschenen.

Zij het aan de hand van zelgekozen boeken of enkele titels (A Tale of Two Cities, Pride and prejudice, Persuasion) die standaard voor handen zijn in haar Etsy winkel.

Waarbij ze een willekeurig gekozen pagina uit het boek gebruikt om de sjaal mee op te vullen. (etsy via laughing squid met wikipedia)

Onlangs vernam ik via de CanvasCrack, een programma van de VRT, dat het woord tulp naar tulband zou verwijzen.  Een interessante stelling, die mij wel de moeite leek om na te gaan.

Daaruit bleek dat "tulp" en "tulband" afstammen van hetzelfde Persische woord "dulband".  Dat zowel als naam voor de bloem als voor de hoofdtooi gebruikt werd.  Omdat het woord in een eerste instantie langs  een hertaling in het Ottomaanse Turks onze streken bereikte.

Gaandeweg verwierf het een botanische betekenis dat de bloem als "tulp" benoemde.  Wellicht omdat het Ottomaanse rijk één van de vroegste landen was dat tulpen voor commerciële doeleinden cultiveerde.


In de tussentijd evolueerde het Turkse woord "tuliband" echter naar "tülbend" dat op zijn beurt hertaald werd naar tulband.  Dat een verzamelnaam is om te verwijzen naar tal van tooien.  Die van regio tot regio verschillend worden ingevuld.

En op zowat alle continenten in één of andere vorm terug te vinden waren. Zoals bijvoorbeeld de Maya's in Centraal-Amerika en de Cherokee / Shawnee indianen in Noord-Amerika. Die ook in Europa populair waren, maar er grotendeels vervangen werden door sjalen en hoeden. (via afbeelding 1,2)

"Target Audience" inspired by "For Dummies" books

Woot is een site die dagdagelijks met een interessant geprijsd product op de proppen komt. Net zoals het bij ons gekendere iBood doet. Met dat verschil dat zij deze formule voor meer dan enkel elektronische apparatuur hebben toegepast.

I can read your Heart

De kunstenaar Bela Borsodi maakt gebruik van kledingstukken om woorden, zoals "revolution"en "alphabets" te spellen.  Maar ook om er al vouwend gezichten mee te vormen.  (via)

Gabriel Dishaw is een artiest die afval gebruikt om er kunst uit te maken. Eén van zijn werken, dat hij Blazer Pentium 1.0 noemt, zijn sculpturen in de vorm van sportschoenen. Meer foto's van de schoenen kan je hier zien. (via)

Je hoeft tegenwoordig geen instrument meer bij de hand te hebben om nog muziek te kunnen spelen. Dat kon je voordien al via een "Guitar Hero" op de DS-console , maar nu kan je dat ook rechtstreeks door je t-shirt te bespelen.



Best wel een leuke gadget waarmee de mensen van ThinkGeek uitpakken. Indien ze dit nu ook voor enkele andere instrumenten doen, kunnen we binnen de kortste keren flash mob concerten verwachten.

Design by humans laat mensen hun eigen ontwerpen maken en naargelang het aantal stemmen worden de ontwerpen aangeboden of niet.  Een manier van werken dat bijzonder creatieve ontwerpen oplevert. 

Zelfs tot op zo'n hoogte dat ik mij de bedenking maak of je soms ook wel niet is zo'n t-shirt in huis zou halen in plaats van een poster of schilderij? 

Want uiteindelijk kan je tegenwoordig ook al gelijkaardige kunstwerkjes in tatoeage vorm terugvinden.  Maar dat is toch net iets minder praktisch om zo overal neer te zetten niet waar ?!