"Masks" is een kortfilm van Laurel Sager, waarin hij het gelijknamige gedicht van Shel Silverstein tot leven brengt.

Achille-Claude Debussy (22 augustus 1862 – 25 maart 1918) is een invloedrijke Franse componist van klassieke muziek, in het bijzonder van impressionisme. Een stijl waarmee hij vaak  activiteiten of turbulente tijden uit zijn eigen leven kon vertalen.

De passage die in de doodle gespeeld wordt is 'Clair de lune'. Een van zijn bekendere oeuvres uit de vierdelige compositie van de 'Suite Bergamasque'. Dat zijn naam te danken heeft aan het gelijknamige gedicht van Paul Verlaine.

Claire de lune

Maneschijn

Votre âme est un paysage choisi, Que vont charmant masques et bergamasques, Jouant du luth et dansant et quasi, Tristes sous leurs déguisements fantasques. Tout en chantant sur le mode mineur, L'amour vainqueur et la vie opportune, Ils n'ont pas l'air de croire à leur bonheur, Et leur chanson se mêle au clair de lune, Au calme clair de lune triste et beau, Qui fait rêver les oiseaux dans les arbres, Et sangloter d'extase les jets d'eau, Les grands jets d'eau sveltes parmi les marbres.

Uw ziel is een gekozen landschap, Waarheen charmante maskers en bergamaskers gaan, Luit spelende en dansend en bijna, Verdrietig onder hun fantasievolle vermommingen. Tijdens het zingen in mineur, De  winnende liefde en het opportune leven, Lijken ze niet in hun geluk te geloven, En hun lied vermengt zich met het maanlicht Aan de kalme helderheid van een triestige en mooie maan, Die de vogels in de bomen doet dromen, En snikkend van extase de waterstralen, De grote slanke waterstralen onder de knikkers.

Het gedicht "Nirvana" van Charles Bukowski werd door Patrick Biesemans tot een kortfilm herwerkt. Een soort van melancholische briefkaart aan herinneringen uit het verre verleden. Waarin een jonge man die op reis is naar een nog onbepaalde bestemming zoekende is naar zijn bestaanszin in de wereld. Tot hij voor een kort moment in een taverne is en er in hem iets ontwaakt dat hem een zinvol gevoel geeft.

"Bat Eyes" is een kortfilm van Damien Power. Dat het gedicht "When You Are Old" van de Ierse poet William Butler Yeats (13 juni 1865 - 28 januari 1938) vertaalt in een kort verhaal.

Waarin de zestienjarige Adam zijn klasgenote plaagt wanneer ze vooraan voorleest. Als hij zich achteraf gaat verontschuldigen heeft ze echter heel andere plannen voor hem weggelegd. Jaren later, wanneer hij het minst verwacht, duiken deze herinneringen weer op. (via short of the week met wikipedia)

When you are old and grey and full of sleep,

and nodding by the fire, take down this book,

and slowly read, and dream of the soft look

your eyes had once, and of their shadows deep; 

How many loved your moments of glad grace,

and loved your beauty with love false or true,

but one man loved the pilgrim soul in you,

and loved the sorrows of your changing face, 

and bending down beside the glowing bars,

murmur, a little sadly, how Love fled

and paced upon the mountains overhead

and hid his face amid a crowd of stars.

Afgelopen donderdag was het opnieuw gedichtendag. Een dag waarop gedichten centraal staan. Enkele leuke activiteiten die voor jong en oud kunnen worden ingezet zijn bijvoorbeeld :

• Geschrapte gedichten ontstaan wanneer een gedrukte tekst vorm en een nieuwe context krijgt door zelf woorden te schrappen. Dat kan op een traditionele manier op papier of door het gebruik van lagen boven een digitalere tekst.
• Koelkast poëzie kan je maken door met tal van gemagnetiseerde woorden een poëtische tekst te verzinnen.
• Stadsdichter of dorpsdichter één of meerdere mensen die die dag kunnen verkozen worden om deze rol voor de rest van het jaar op zich te nemen. Waardoor het een systematischere plaats kan krijgen.

Jabberwocky is een bekend nonsensgedicht van Lewis Carroll dat opdook in de avonturen van Alice in Wonderland. Met name in het vervolgverhaal "Through the looking glass". Een vrij onverstaanbare rijmpje dat het over, de Jabberwock, een gevreesd monster heeft.

'Twas brillig, and the slithy toves

Did gyre and gimble in the wabe:

All mimsy were the borogoves,

And the mome raths outgrabe. 

"Beware the Jabberwock, my son!

The jaws that bite, the claws that catch!

Beware the Jubjub bird, and shun

The frumious Bandersnatch!" 

He took his vorpal sword in hand:

Long time the manxome foe he sought—

So rested he by the Tumtum tree,

And stood awhile in thought. 

And, as in uffish thought he stood,

The Jabberwock, with eyes of flame,

Came whiffling through the tulgey wood,

And burbled as it came! 

One, two! One, two! And through and through

The vorpal blade went snicker-snack!

He left it dead, and with its head

He went galumphing back. 

"And hast thou slain the Jabberwock?

Come to my arms, my beamish boy!

O frabjous day! Callooh! Callay!"

He chortled in his joy. 

'Twas brillig, and the slithy toves

Did gyre and gimble in the wabe:

All mimsy were the borogoves,

And the mome raths outgrabe.

Dat als inspiratie diende voor een animatie die de Blur Studio's voor een onuitgegeven Jabberwocky spel maakten voor Avalanche Software. Dat op zichzelf dan weer een inspiratiebron kan zijn voor de gedichtendag, met als thema stroom, van begin volgend jaar. (via animiatie met wikipedia)

Vandaag is het weer is gedichtendag, met het thema nacht. Daarom dit korte gedicht van Toon Herremans onder de naam "pennen".

Pennen kunnen op papier

schreeuwen, vloeken, ketteren

kunnen ook met veel bravoure

schallen en trompetteren,

maar ze kunnen ook heel zacht

een stil verdriet genezen,

met woorden die je nu en dan

nóg eens een keer wilt lezen.

Wikileaks begon een tijdje geleden met delen van de beruchte cablegate uit te brengen. Een berg aan informatie dat, net als een naald in een hooiberg, moeilijk te doorgronden valt. Gelukkig bestaan er media die die in onze plaats doorneuzen.

Zo maakte bijvoorbeeld BoingBoing een erg bondige samenvatting van de voorlopige inhoud. Waaruit Haikuleaks zelfs via speciale algoritmes, al dan niet bewuste, Haiku's weet uit te destilleren. Een actuele invulling voor nakende gedichtendag.

Het verhaal achter Wikileaks en ondertussen ook Openleaks kan je via de documentaire Wikirebels zien. Of via Wikileaks Stories al spelenderwijze zelf ervaren hoe alles in zijn werk gaat. (via nerdcore, urlesque, laughing squid)

Op 11 november 1918 werd de Duitse capitulatie getekend in een Franse treinwagon. Waarmee ook meteen een wapenstilstand tot stand kwam die jaarlijks op die dag herdacht wordt. Die ook wel herdenkings- en veteranendag genoemd worden. Dagen die het einde van de eerste wereldoorlog en diegene die er in vochten te herdenken.

Waarbij zowel klaprozen als die treinwagon symbool voor zouden kunnen staan. Een wagon die later opnieuw gebruikt zou worden door de Nazi's bij het ondertekenen van hun wapenstilstand met Frankrijk. Rode klaprozen waren één van de weinige dingen die nog tussen de loopgraven groeiden. Dat onder andere door het gedicht "In Flanders Fields", van de Canadese soldaat dichter John McCrae, uitgroeide tot een symbool.

In 1933 begon de "Women's Co-operative Guild" echter witte klaprozen voor deze gelegenheid te gebruiken. Omdat naar hun mening de rode klaproos enkel symbool stond voor de Britse militaire doden. Met de witte variant wilden ze de slachtoffers van alle oorlogen herinneren. En er eveneens een boodschap van hoop voor het einde van alle oorlogen aan verbinden. (afbeelding)

In Flanders fields the poppies blow between the crosses, row on row, that mark our place; and in the sky the larks, still bravely singing, fly scarce heard amid the guns below. We are the Dead. Short days ago we lived, felt dawn, saw sunset glow, Loved, and were loved, and now we lie In Flanders Fields. Take up our quarrel with the foe: to you from failing hands we throw the torch; be yours to hold it high. If ye break faith with us who die we shall not sleep, though poppies grow in Flanders Fields.

“In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen tussen de kruisen, rij aan rij die onze plek aangeven; en in de lucht vliegen leeuweriken, nog steeds dapper zingend ook al hoor je ze nauwelijks te midden van het kanongebulder aan de grond. Wij zijn de doden. Enkele dagen geleden leefden we nog, voelden de dauw, zagen de zon ondergaan beminden en werden bemind en nu liggen we in Vlaanderens velden Neem ons gevecht met de vijand weer op: Tot u gooien wij, met falende hand de toorts; aan u om haar hoog te houden Als gij breekt met ons die sterven zullen wij niet slapen, ook al bloeien de klaprozen in Vlaanderens velden.”

Het Britse Royal Mail is om een actie om het Britse erfgoed te vieren begonnen met intelligente postzegels.  Zo kan je door een zegel uit de set "The Great British Railway" met de smartphone applicatie Junaio (zowel voor iTunes als Android) bekijken.

Waardoor je op een video van de acteur Bernard Cribbins zou uitkomen die het gedicht "Tthis is the Night Mail” van W.H. Auden uit 1936 voorleest.  Dat toen speciaal voor een documentaire over de spoorwegen was geschreven.

Met de bedoeling om zowel educatief als informatief te zijn, maar ook om een interactieve meerwaarde aan de zegels te geven.  Zodat deze terug in het publieke oog komen.  En op die manier een nieuw publiek aan te trekken en het oude publiek, dat over een smartphone beschikt, te intrigeren. (via)

Hetgeen het begin van een extra dienstverlening zou kunnen zijn.  Indien elke zegel een unieke code zou meekrijgen.  Die je zo de mogelijkheid geeft om zelf ook extra content aan de zegel te hangen.  Net als bij een link verkorter.

Waardoor bedrijven of bibliotheken die een brief opsturen afhankelijk van de gelegenheid kunnen forwarden naar bijvoorbeeld de hoofdpagina van een website, een verlengpagina, een betalingspagina, enz.

Bij "Something old, something new. Something borrowed, something blue." heeft men het over het bezit van bepaalde objecten tijdens een trouw die als een geluksbrenger voor de bruid worden aanzien. De herkomst van dit gedicht is terug te vinden in de laatste, vaak achterwege gelaten, strofe.


Een "sixpence" is namelijk een munstuk dat van 1551 tot 1967 in Engeland werd gemaakt en op die manier naar de Engelse herkomst verwijst.  Die door de decimalisatie van hun munt niet meer gemaakt wordt.

Taalfouten zijn wellicht even oud als taal. Gelukkig bestaan er ondertussen wel hulpmiddelen om dingen die je zouden ontgaan zijn te helpen verbeteren. Maar zelfs een spellingscontrole heeft zijn grenzen.

Bestaande woorden, die op je bedoelde woorden gelijken, op de verkeerde plaats zetten kan je communicatie al een heel andere betekenis geven. Zoals deze geanimeerde versie van “The The Impotence of Proofreading” uit het werk van de dichter Taylor Mali.

De regenboog roos doorbreekt een alloude traditie waarbij elke roos zijn eigen kleur en betekenis heeft. Deze rozen worden gekweekt door ze bij het opgroeien een kleurstof in de steel mee te geven. Die op die manier  geabsorbeerd zullen worden door de bladeren van de roos.

(via)

Rode rozen staan voor liefde en passie. Die afhankelijk van hun felheid, zoals bij vurige rode rozen ook passie betekenen en bij kardinaalrood verlangen symboliseren.

(via)

Gele rozen stonden vroeger voor jaloezie, maar vandaag is dit geëvolueerd naar vriendschap, vertrouwdheid liefde en huiselijk geluk. Net als een middel om een gevoel van medeleven te betuigen.

(via)

Oranje rozen symboliseren dan weer trots of verbazing.  Terwijl perzik kleurige rozen waardering en verlangen symboliseren.

(via)

Roze rozen staan dan weer voor elegantie, fatsoen, en poëtische romantiek.  Zonder de ernst die rode rozen aangeven. Waardoor je ze dus ook kan gebruiken om louter je bewondering en lieftallige gedachten mee door te geven.

Licht roze rozen kunnen betekenen zowel sympathie en vriendschap, terwijl donkerroze is symbolisch van waardering en dankbaarheid. Een mengsel van beide zou dan weer op een romantische relatie duiden.

(via)

Witte rozen symboliseren de eenheid, oprechtheid, loyaliteit, zuiverheid, en een liefde sterker dan de dood. Kortom ideaal voor op een trouw of om op vader- of moederdag te geven.

(via)

Paarse rozen staan voor eeuwige liefde, terwijl lavendel of lila rozen voor liefde op het eerste gezicht.  En worden bij jubilea en als een gedenkteken voor een verloren wederhelft gebruikt. Donker paarse rozen zijn dan weer voorbehouden voor intiemere situaties.

(via)

Zwarte rozen staan symbool voor de dood. Maar kunnen ook voor verandering of een nieuwe horizon staan. Als je deze dus aan iemand wilt geven kan je je best eerst van verzekeren hoe die persoon ze interpreteert.

Rozen zijn met andere woorden een ideale manier om jezelf op een vrije universele wijze uit te drukken.  Het zal dan ook niet verbazen dat ze de inspiratie bron geweest zijn voor tal van literaire werken.  Zoals het gekende "roses are red" gedicht.  Waarvan de oudste teruggevonden versie afstamt uit de in 1590 gepubliceerde "The Faerie Queene".

It was upon a Sommers shynie day,

When Titan faire his beames did display,

In a fresh fountaine, farre from all mens vew,

She bath'd her brest, the boyling heat t'allay;

She bath'd with roses red, and violets blew,

And all the sweetest flowres, that in the forrest grew.

Al is de eerste versie die het nauwste aansluit bij de huidige wellicht het kinderliedje uit de, in 1784 gepubliceerde, "Gammer Gurton's Garland" rijmverzameling.

The rose is red, the violet's blue,

The honey's sweet, and so are you.

Thou are my love and I am thine;

I drew thee to my Valentine:

The lot was cast and then I drew,

And Fortune said it shou'd be you.

Maar ook op tal van andere domeinen hebben deze bloemen en hun symboliek weten te verankeren. Denk  bijvoorbeeld maar aan het boek "The name of the rose" van Umberto Eco, uitdrukkingen zoals bij "rozengeur en maneschijn" of aan Willy Sommers bekendste liedje "zeven anjers zeven rozen". (via)

Het is vandaag in zowel Nederland als Vlaanderen gedichtendag , een dag waarop deze literaire vorm in de vitrine wordt gezet. De tiende editie gebruikt dit jaar de verkiezing van de nieuwe Dichter des Vaderlands als thema.  

Wie dat juist geworden is, werd gisteren wereldkundig gemaakt. Uiteindelijk wist de te Antwerpen wonende Ramsey Nasr de titel binnen te halen.  Hij zal deze rol dus voor de komende vier jaar gaan vervullen.