In "the monk and the monkey" van Brendan Carroll komt Ragu voor een aap te staan.  Die in zijn weg staat om de zoektocht die zijn leermeester hem heeft gegeven tot een goed einde te brengen.  Om zo zelf een monnik te kunnen worden.

Op een jonge leeftijd is hij dan een "samanera".  Dat zich vertaalt als een beginnende monnik en in zijn letterlijke vertaling kleine ronddolende monnik betekent.  Die zich als gedragscode aan 10 geboden moet houden en zich aan een Boeddhistisch religieus leven moet toewijden.

• Zich onthouden van het doden van levende dingen.
• Zich weerhouden te stelen.
• Zich weerhouden onkuis te zijn (sensualiteit, seksualiteit, wellust).
• Zich weerhouden te liegen.
• Zich onthouden van bedwelmende middelen.
• Zich onthouden van het nemen van voedsel op ongepaste momenten (na de middag).
• Zich weerhouden van zingen, dansen, muziek maken of het bijwonen van amusementsprogramma's of optredens.
• Zich onthouden van het dragen van parfum, cosmetica en decoratieve accessoires.
• Zich weerhouden van op hoge stoelen te zitten en te slapen op luxueuse zachte bedden.
• Zich weerhouden van het aanvaarden van geld.

Een manier waarop ze zich gefamiliariseerd en vertrouwd hebben met de Boeddhistische gebruiken en tradities.  Zodat ze na een jaar of wanneer ze twintig zijn geworden kunnen opgroeien tot monnik.  Tenzij je pas op je zestigste of daarna zou toetreden, want dan blijf je een "Samanera". (via)

Vandaag houden alle deelnemende bloggers een actiedag rond het thema armoede.  De bedoeling is om hiermee voor meer bewustzijn hierrond te ijveren en mogelijke acties te promoten.

Een discussie die alvast een begin kan zijn voor de werelddag tegen armoede op 17 oktober.  Het thema is trouwens brandend actueel als je ziet wat de financiële krisis zoal niet heeft aangericht in de Verenigde Staten en wellicht ook in IJsland.

Eén van de gevolgen van armoede in een informatiemaatschappij is dat de mensen hierdoor meestal niet meer meekunnen met hun tijd.

Iets waar bibliotheken bij kunnen helpen door het verlenen van de toegang werkingsmiddelen en de benodigde kennis om ze te kunnen bedienen.  Al kunnen de gevraagde financiële bijdragen hiervoor zelfs al te hoog zijn.

Iets waarbij een samenwerking met het OCMW kan helpen om het voor deze groep helemal kostenloos te maken.

Ook met de VDAB zou er kunnen samengewerkt worden om de opleidingen te organiseren en er de middelen centraal voor in de bib op te stellen, om ze vervolgens op afgesproken momenten te reserveren voor dit gebruik.

Daar je zo samen deze doelgroep beter kan gaan helpen, maar ook omdat de uren dat de bibliotheken open zijn doorgaans aangepaster zijn dan die van de andere instellingen.

Maar je zorgt er zo ook voor dat je kan meehelpen om de universele mensenrechten te helpen verwezenlijken.



Namelijk : "Artikel 19 - Een ieder heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een mening te koesteren en om door alle middelen en ongeacht grenzen inlichtingen en denkbeelden op te sporen, te ontvangen en door te geven.".