De British Antarctic Survey en NASA hebben er samen voor gezorgd dat er een nog helderder beeld, dan voordien, zichtbaar is van de grond onder het ijs van Antartica.

Om zo de gevolgen van het constant afsmeltende en weer aanvriezende ijs te bestuderen. Samen met de effecten dat dit op de opwarming van de Aarde kan hebben. (via)

Vorig jaar kon je de wereld na het vallen van de avond vanuit het ISS perspectief bewonderen. Dankzij een samenwerkingsprogramma tussen NASA en NOAA krijgen we een nog duidelijk zicht op een donkere Aarde zonder wolken.

Met de data willen de wetenschappers de signalen van onder andere gasvlammen, auora's, wild, stadslichten, weerspiegeld maanlight, ea. beter gaan observeren. Dankzij deze pagina kan je ondermeer op de bovenstaande kaart inzoomen.

Op het einde van de dag wordt er een schrikkelseconde toegevoegd. Waardoor de dag uitzonderlijk uit 86401 seconden zal hebben bestaan. Zodat de bestaande uurregeling zo optimaal mogelijk blijft afgestemd op de omwentelingssnelheid van de Aarde.

Sinds het in gebruikneming van deze dat gewoonte in 1972 werden er reeds 24 seconden toegevoegd. Waarvan de laatste, voor vandaag, in 2008 door het IERS (International Earth Rotation and Reference Systems Service) werd aangekondigd. Dat brengt het algemeen totaal vanaf nu op 25. (via en met wikipedia en flickr)

NASA heeft de bovenste oceaan stromingen, die aan het water oppervlakte, van over de hele wereld geanimeerd vanaf juni 2005 tot december 2007. Aan de hand van hulpmiddelen die voorzien zijn om de warmte en de koolstof hoeveelheden in het water in het oog te houden. (via NASAexplorer op YouTube)

Monoroch maakte een overzicht van alle aardbevingen, verspreid over de hele wereld, in 2011. Met een oog voor hoe diep ze zich voordeden, hun intensiviteit en hun tijdsduur. Het eindresultaat geeft je een mooi zicht op de ligging van de tektonische platen. Een wetenschappelijke theorie dat de geografische ligging van continenten, oceanen, gebergten en andere structuren in het aardoppervlak verklaart. (monoroch via youtube met wikipedia en afbeelding)

Vandaag, 29 februari, is een schrikkeldag. Een dag die aan bepaalde jaren wordt toegevoegd omdat een jaar uit 365 en een kwart aantal dagen bestaat. Waardoor er om de vier jaar een dag bijkomt en het jaar even uit 366 dagen bestaat.

Tenzij er met een, van de algemene standaard, afwijkende kalender wordt gewerkt. Hetgeen vroeger, in de Juliaanse kalender, al vaker voorkwam door een ongenummerde dag tussen de 23ste en 24ste in te lasten. Een gebruik dat sinds de Gregoriaanse kalender is stopgezet. Maar sommige kalenders hanteren wel nog 30 en of 31 februari.

Een gebruik waarvan de betekenis verwoven zit in het daarvoor gebruikte woord. Met name de term "schrikkel" die verwijst naar het Middelnederlandse "scricken". Dat oorspronkelijk "met grote passen lopen" en "springen" kon betekenen. Meer uitleg en achtergrond over het ontstaan van schrikkeldagen krijg je in de filmpjes van "minute physics" en "CGP Grey".

In 2009 had ik het al is over de opwarming van de Aarde. Ondertussen heeft NASA de gemiddelde temperatuur van rond de hele wereld, sinds de metingen, samengevoegd en tot een filmpje verwerkt. Waardoor je de evolutie van 1880 tot 2011 kan volgen. Zo kan je zelf merken dat negen van de tien warmste jaren zich in de 21ste eeuw bevinden.

Volgens de Verenigde Naties werd op maandag de spreekwoordelijk zeven miljardste persoon geboren. Hoe we sinds 1804, toen we nog met 1 miljard waren, aan dit cijfer zijn gekomen ligt NPR in het bijhorende filmpje toe.

Eén van die redenen zijn betere medische zorgen die voor een langere levensverwachting zorgen. Dit vertaalt zich in soms erg verschillende demografische samenstellingen van land tot land. Soms, want in landen met vergelijkbare levensstandaarden zijn de verhoudingen bijna gelijklopend.

Die, volgens schattingen van de VN, zal blijven groeien tot ze in 2100 haar hoogtepunt op 10,1 miljard mensen heeft bereikt. Hoe er met deze stijging en de aanverwante noden zal worden omgesprongen zal tegen dan doordacht moeten worden. (met NPR en wikipedia)

In het time-lapse filmpje hierboven krijg je een beeld vanuit het ISS te zien terwijl het een avond op Aarde toont. Met goed verlichte steden en donder flitsen. Evenals de ionosfeer die je in de vorm van een dunne gele lijn aan de horizon te zien krijgt. (via nerdcore)

Als je op Wikipedia opzoekt hoeveel continenten er juist zijn krijg je een steeds veranderde kaart te zien. Omdat er geen éénduidig antwoord op die vraag bestaat. Alles is namelijk afhankelijk van de manier waarop je de dingen meet. Iets dat C.G.P. Grey nog is extra toelicht door er een filmpje over te maken. Net als toen hij destijds de structuur van het Verenigd Koninkrijk verhelderde.

Twee maanden geleden had ik het al is over de herkomst van het poollicht. Dankzij de astronaut Ron Garan hebben we nu ook een beeld van hoe de aurora australis er in de ruimte uitziet. Via de foto's die hij vanaf het ISS trok en gisteren op Google Plus heeft gezet. (Ron Garan via boingboing)

Chartsbin maakte een overzicht van de wereld waarop je de diverse vlaggen met wat verdere uitleg kan bekijken. Tenzij het om (nog) niet erkende staten zou gaan. Zo is bijvoorbeeld de Libische vlag officieel nog steeds groen, ook al is dat officieus niet meer het geval.

In het begin van het jaar had ik het al is over hoe stormen positronen konden maken. Een restdeeltje bij de splitsing van elektronen. Maar nu blijkt, volgens een bericht van 'the new scientist', dat de Aarde volledig omringd is door anti-protonen.

Een ander soort restdeeltje van deze splitsing. Dat door de magnetische velden die onze planeet omringen worden vastgehouden. Om na verloop van tijd op te gaan met de gewone materie. Om constant aangevuld te worden met nieuwe deeltjes uit de kosmische straling.

De ontdekking van Piergiorgio Picozza en zijn collega's van de universiteit van Rome werd dankzij het gebruik van PAMELA, een Russische aarde observatie sateliet, opgemerkt en bevestigd. Het grote verschil met de positronen is dat het hier om miljarden deeltjes gaat.

Waarbij er vermoed wordt dat dit in nog grotere kwantiteiten te verkrijgen zou zijn op grotere (naburige) planeten. Hetgeen een belangrijke vondst voor de aandrijving van toekomstige ruimteschepen zou kunnen zijn. (met wikipedia en afbeelding)

Met deze animatie lichten forskning.no en het fysica departement van de universiteit van Oslo toe hoe het poollicht ontstaat. Een lichtverschijnsel aan de hemel dat als een gordijn lijkt te bewegen. Dat je ook
noorderlicht of aurora borealis en zuiderlicht of aurora australis kan noemen, afhankelijk van waar je het waarneemt.

Een proces dat begon ontrafeld te worden wanneer de de Duitse Samuel Schwabe in 1826 ontdekte dat de magnetische stormen een cyclus hadden van 10 tot 11 jaar. Hetgeen de Ier Edward Sabine in 1940 bevestigde door hun gegevens naast elkaar te leggen en ze te vergelijken. Met de conclusie dat er een verband bestaat tussen de zonnevlekken en storingen in het aardmagnetisme.

Hetgeen in de mythe en folklore vaak in verband gebracht met de geestenwereld en het bovennatuurlijke. Dat tijdens de middeleeuwen in Europa in zijn fel rode vorm als een teken van onheil, oorlog en bloedvergieten werd aanzien. (via kuriositas en wikipedia)

Vandaag viert de Google Doodle Earth Day. Een jaarlijks terugkerende dag waarop awareness gekweekt wordt voor de natuur op Aarde. Dat voor het eerst georganiseerd werd door een Amerikaanse senator op 22 april van 1970. Die het in 1990 internationaliseerde door het naar 141 landen uit te dragen. Hetgeen sindsdien door de VN als een internationale dag is uitgeroepen.

Hetgeen mij dit jaar wel erg doet denken aan jeugdverhaal "The Giving Tree". Dat Shel Silverstein in 1964 schreef. In het bijzonder de parodie die College Humor onder de naam "The Really, Really Giving Tree" maakte. Dat op een aparte manier de wijze waarop er vaak met de natuur wordt omgegaan toont.

Veritasium is de wetenschappelijke blog van de Australiër Derek Muller, waar hij wetenschappelijke onderwerpen toelicht. Zoals wat er bijvoorbeeld onder atomen, inertie, graviteit en kracht begrepen worden.

Of, zoals in zijn laatste filmpje, wat de werkelijke afstand is tussen de Maan en de Aarde. Door deze te simuleren met een basket- en tennisbal. En deze vraag voor te leggen aan voorbijgangers in het Victoria Park van Sydney.

Een gemiddelde afstand, gemeten vanaf de evenaar, die uitkomt op 378 000 km. Maar door de rotatie van de Aarde komt de maan soms voor een langere tijd in een hogere baan terecht.

Waardoor het getal dus kan variëren (minimaal 350 600 km en maximaal 407 000 km). Maar dankzij de spiegels die de Apollo missie er heeft achtergelaten kan berekend worden. Door er, vanaf de Aarde, een laser straal op te reflecteren. (via reddit en Wikipedia)

Op 26 oktober 2006 stuurde NASA twee sondes uit om een beter beeld te krijgen op de zon. Die de stroom van materie en energie naar de Aarde in het oog kunnen houden. Waardoor er voor het eerst een totaal beeld van de zon te zien is en meteen ook dienst kan doen als een "early warning" systeem voor verhoogde zonne activiteit.


Voor die reden werken energie leveranciers al enkele decennia aan mogelijke scenario's. In de VS helpt NASA om dit via een soort van zonneschild te coördineren en zo de impact op de infrastructuur te helpen minimaliseren. Wat de EU in die materie juist deed kon ik niet meteen terugvinden, dus vroeg ik het hen.

Het "directoraat generaal voor energie, afdeling energie technologieën en onderzoek coördinatie" wist mij te vertellen dat de EC zich van mogelijke aanpakken bewust is, maar hier voorlopig niets mee doet. Omdat, volgens mijn contactpersoon, geo-engineering oplossingen "quick fixes" zijn die enkel na een volledige risk assesment kunnen aangewend worden om ergere gevolgen te voorkomen.

Daarom geven ze er de voorkeur aan om op de lange termijn te werken. Of dat ook zijn vruchten zal dragen voor problemen die zich op korte termijn zouden kunnen voordoen zal zichzelf uitwijzen. Misschien is dit wel het equivalent van de commotie rond Y2K.

Morgen vroeg om 9u17 kan er vanuit Europa het begin van een totale maansverduistering (of maan eclips) gezien worden. Een fenomeen dat zich twee keer per jaar, op de kortste en langste dag, voordoet.

In contrast met een zonsverduistering waar de Maan tussen de Zon en de Aarde komt, is het bij zo'n verduistering de schaduw (umbra en penumbra) van de Aarde  die op de Maan valt. Maar door de afwisselende baan van de Maan om de Aarde niet steeds tot een totale verduistering leid.

De laatste keer dat dat voor Europe het geval was was op 21 februari 2008. Hoe het er toen aan toe ging kan je in het filmpje hieronder zien. Pas in 2015 zal er op 28 september opnieuw een volledige verduistering vanuit Europa te zien zijn.

Enkele studenten van de "Vancouver Film School" maakte dit korte filmpje over biodiversiteit.  Een woord dat voor de variatie van levensvormen binnen een ecosysteem, zoals de Aarde, staat.  En vaak als een middel wordt gebruikt om hun gezondheid te bepalen.  Op onze planeet is dat het bestaan van vele miljoenen biologische soorten.


Iets dat dit jaar extra gevierd word met de "International Year of Biodiversity" waarin deze meerwaarde gevierd word.  Dat samenvalt met een door de VN in 2006 vooropgestelde streefjaar om de achteruitgang van deze diversiteit tegen te gaan.  Met de bedoeling om dit onderwerp hoger op de politieke agenda te krijgen.

Net als het "International Year of Forests" in 2011 zou moeten doen.  Waarbij het carbon credits systeem hopelijk reeds bestaande stukken bos en biotopen eveneens zal opnemen. Zodat deze bewaren evenwaardig zijn aan het aanplanten van nieuwe.  (via)