Vandaag is het 120 jaar geleden dat de Notenkraker, een ballet op muziek van Tsjaikovski, voor het eerst werd opgevoerd in het Mariinskitheater van Sint-Petersburg (Rusland). Dat samen mat "Yolanta", een opera in één bedrijf, die dag in première ging.

Waarvan de choreografie geïnspireerd is op het sprookje "De Notenkraker en de Muizen Koning"  van de Duitse schrijver E.T.A. Hoffmann. Dat zich rond de kerstboom afspeelt en daardoor vaak rond deze periode van het jaar te zien en te horen is.

Het sprookje zelf begint op kerstavond en gaat over Marie (7) en Fritz (8) die proberen te raden wat hun grootvader, een klokkenmaker en uitvinder, hun als cadeau heeft gegeven. Hetgeen uiteindelijk blijkt een mechanisch kasteel en een notenkraker pop te zijn. Wanneer haar broer echter een te grote noot probeert te kraken breken de kaken van de pop.

Ontdaan neemt zijn zus de pop mee en geeft ze het een verband met een lint van haar jurk. Als ze de pop vertelt dat haar grootvader het morgen wel zal weten te repareren lijkt de pop even tot leven te komen. Die avond merkt Marie echter dat ze het zich niet verbeeld heeft en nog tal van andere dingen tot leven komen. (via google doodle)

Vandaag is het 220 jaar geleden dat Gioachino Antonio Rossini (29 februari 1792 – 13 november 1868) geboren werd. Een Italiaanse componist die een veertigtal opera's schreef. Maar ook kerk,  kamer en instrumentale muziek, net als piano stukken.

Waarvan de bekendste stukken wellicht de Italiaanse komedies "De barbier van Sevilla" en "Cinderella" en de Franstalige verhalen "Mozes in Egypte" en "Guillaume Tell" zijn. Die hem tot één van de meest populaire opera componisten maakte. Dankzij de liedjesachtige melodie van zijn muziek werd hij vaak omschreven als de Italiaanse Mozart.

Net als Mozart werd hij geboren in een familie van muzikanten en genoot hij reeds vanaf zijn zesde van een muzikale opleiding. Waarna hij triangel speelde in de muzikale groep van zijn vader. Om op zijn 18ste voor het eerst een zelfgeschreven opera te zien worden opgevoerd, met name "Het Huwelijks Contract". Voor die leeftijd had hij nog andere, maar onopgevoerde, stukken geschreven.

Rond zijn dertigste levensjaar kwam hij al schrijvend in contact met Beethoven die hem het volgende zei : “Ah, Rossini. Dus jij bent de componist van 'De barbier van Sevilla'. Ik feliciteer u. Het zal gespeeld worden zolang de Italiaanse opera bestaat. Probeer nooit om iets anders dan opera te schrijven, een andere stijl zou je natuur geweld aandoen.”


Na zijn dood stelde Giuseppe Verdi een samenwerking met twaalf andere componisten voor om een Requiem voor Rossini te schrijven dat op de eerste verjaardag van zijn dood zou worden gebracht. Hoewel de muziek geschreven was werd het kort voor het in première ging gaan afgevoerd. Om in 1989, 21 jaar na datum, dan toch te worden uitgevoerd. (via google met wikipedia en afbeelding)

Jaarlijks kan je tijdens de zomer maanden naar het Oostenrijkse Bregenzer festival gaan. Waar ze steeds van het meer gebruik maken om de reusachtige decorstukken voor de opera voorstellingen op te plaatsen.

Zoals deze verpersoonlijking van de dood die in het boek der levenden leest. Die in 1999 gebruikt werd als achtergrond voor Giuseppe Verdi's gemaskerd bal.

Een opera die zich inspireerde op de aanslag op de Zweedse koning Gustav III. Waarvan hij op de hoogte werd gebracht, maar toch besloot om het gemaskerd bal te laten doorgaan en zelf aanwezig te zijn. Waar hij effectief het slachtoffer werd van een aanslag om dertien dagen later te overlijden aan zijn verwondingen.


Het resultaat van een politieke samenzwering die er in 1792 kwam doordat de koning de hoofdstad tot het culturele evenbeeld van Parijs wou uitbouwen. Met als gevolg dat hij voornamelijk in cultuur investeerde terwijl er een hongersnood in het land heerste.

Meer over die periode uit de Zweedse geschiedenis kan je in "Gustavus III and His Contemporaries, 1746-1792" van Robert Nisbet Bain lezen. Terwijl je hier, hier en hier meer beelden van de drijvende decors kan zien. (via mijns inziens)