Het Amerikaanse ESRI onderzocht wat er zou gebeuren indien de Aarde niet meer zou draaien.  Uit de resultaten bleek dat in dat geval het water systematisch van de evenaar naar de polen zou wegvloeien.

Waardoor uiteindelijk zo goed als het volledige noordelijke halfrond onder water zou komen te staan.  Hetgeen voor een groene Pangea-achtige gordel rond de evenaar zou zorgen.  En tal van zoetwaterbronnen in de oceanen zouden opgaan.

Maar daarnaast heeft het niet om zijn as draaien ook een impact op het magnetische veld van de Aarde.  Dat ons beschermd tegen de meeste gevaarlijke gevolgen van de zon.



Iets waar Venus door haar trage omwentelling niet van kan genieten.   Met desastreuse gevolgen voor het onderhouden van een, voor mensen, levensvatbaar milieu.

Net zoals in de science fiction klassieker "The Day the Earth Stood Still" uit 1951, en zijn remake in 2008, zou dit onze planeet bijzonder slecht vergaan.  (via 1 , 2)

Enkele Japanse onderzoekers hebben ontdekt dat het menselijk lichaam, net als dat van heel wat andere dieren, in kleine mate licht afgeeft.  In zulke kleine mate dat het zo'n 1000 keer lager ligt dan wat je zelf kan waarnemen.

De onderzoekers hebben voor deze vaststellingen dan ook een volledig donkere kamer met photon gevoelige apparatuur moeten gebruiken.  Zo merkten ze ook dat de lichtgloed naarmate de dag vordert stijgt en vervolgens weer daalt.  En het vlotst meetbaar is in het aangezicht.


Volgens Hitoshi Okamura,  een biologist aan de Kyoto universiteit, kan deze ontdekking bij verdere studie voor nieuwe medische werkmiddelen zorgen.  Of in zijn eigen verwoording ... "If you can see the glimmer from the body's surface, you could see the whole body condition,"  (via Live Science)

Echolocatie is een soort van dierlijke sonar die het mogelijk maakt om je aan de hand van geluiden de obstakels op hun weg kunnen detecteren.  Een vaardigheid die je binnen enkele maanden zou kunnen leren.  Dat is althans wat de akoestische experts van de Spaanse Alcalá de Henares universiteit beweren.

Zo zou je door je dagelijks twee uurtjes te oefenen na enkele weken reeds je weg kunnen terugvinden in het donker.  Waarna je stilaan het onderscheid tussen een boom en een tegel zou moeten kunnen gaan voelen.  Door aan de hand van speciale tong geluiden een indruk van je omgeving op te vangen.

Al zal de mens dit nooit zo goed kunnen als de andere dieren, aangezien een mens beperkt is tot zo'n 4 geluiden per seconde terwijl dat voor bijvoorbeeld een dolfijn zo'n 200 kliks per seconde is.  Hetgeen een 50 maal een beter beeld vormt.

Om deze kansen te verbeteren kijken de Spaanse onderzoekers naar mogelijke variaties op de mondgeluiden om de menselijke echolocatie verder te verbeteren.  Een techniek die heel wat slechtzienden zou kunnen helpen om zich vlotter te kunnen verplaatsen. (afbeelding via WildLife, artikel via Wired)