Jaume Plensa is een kunstenaar die een reeks typografische sculpturen maakt door grote menselijke figuren vorm te geven met stalen letters. Die je doorheen de wereld kan terugvinden van Londen tot Rio de Janeiro.


Waarvoor hij paragrafen ontleent aan Bijbelse teksten, de goddelijke komedie van Dante en gedichten van William Blake. Al is het niet de bedoeling dat je de tekst kan lezen. Wel dat het je tot nadenken aanzet in het bijzonder over de plaats en de rol van woorden in de wereld.


Door in te spelen op zowel de negatieve als de postieve ruimtes. Die vaak voorzien van ingangen zodat de kijker er tijdelijk deel van kan uitmaken. (via)

Open-Dyslexic is een open source font dat mensen met dyslexie vlotter helpt teksten te lezen. Door het onderste van de karakters te verzwaren is het verstand van de lezer namelijk minder snel tot niet geneigd deze om te draaien of te verplaatsen.

Een initiatief van Abelardo Gonzalez, een mobiele app ontwerper. Als een alternatief voor de erg dure bestaande versies. Dankzij de open source gemeenschap is dit ondertussen beschikbaar geworden voor tekst verwerkers, e-book lezers, Android toestellen en ga zo maar door.

Iets dat ondertussen ook door Instapaper wordt aangeboden nu als standaard text formaat. Ook Sony, Amazon en Google overwegen dit font te integreren in hun diensten. (via BBC)

De kunstenaar Annie Vought heeft het wit tussen de letters uitgesneden om geschreven communicatie in een digitale wereld te illustreren.. (via nerdcore)

Email, text messages, instant messaging and Twitter are all examples of fun and immediate means of “written” communication. Through the computer I am in touch with people I may never have seen before and I can respond in real time to a loved one. But with the ubiquity of this access and convenience, we are losing the tangible handwritten letter. Handwritten records are fragments of individual histories. In the penmanship, word choice, and spelling the author is often revealed in spite of him/herself. A letter is physical confirmation of who we were at the moment it was written, or all we have left of a person or a time. 

I have been working with cut out correspondence for the past four years. I meticulously recreate notes and letters that I have found, written, or received by enlarging the documents onto a new piece of paper and intricately dissecting the negative spaces with an Exact-o knife. The handwriting and the lines support the structure of the cut paper, keeping it strong and sculptural, despite its apparent fragility. In these paper cutouts, I focus on the text, structure, and emotion of the letter in an elaborate investigation into the properties of writing and expression. Penmanship, word choice, and spelling all contribute to possible narratives about who that person is and what they are like. My recreating the letters is an extended concentration on peoples’ inner lives and the ways they express their thoughts through writing.